Still from Cities of Inextricable Velocities

door Ryota Matsumoto (松本良多) · New York, US

Matsumoto's kunstwerken beginnen aanvankelijk als verschillende fragmentarische varianten die zijn afgeleid van de elementen van zijn eerdere werken. Ze worden vervolgens samengevoegd tot het kunstwerk door de toepassing van een recursief algoritme en de ingebedde matrices van overgangswaarschijnlijkheden. Bijgevolg vangt het nieuwe werk enkele van de conceptuele substructuren van de eerdere werken en kunnen ze op zichzelf staan als een zelf-referentiële veelheid. Het concept van zijn werk heeft betrekking op de actualisering van de temporele dimensies van moleculaire entiteiten die uiteindelijk worden gereconfigureerd als stedelijke aggregaten. In dit opzicht correleert zijn werk met de gehele perceptie van de moleculaire lijnen die immanent zijn in de betekenisgevende processen van zowel levende als niet-levende, wat uiteindelijk leidt tot de diachrone opkomst van een ecologische assemblage. Er is ook een gemeenschappelijke draad met betrekking tot visuele abstractie in de kunstwerken: de veelheid van hybride objecten die zich ontvouwen binnen hun eigen spatiotemporale coördinaten van fase ruimte en worden getranscribeerd naar een afbeeldingsvlak. In dat opzicht kan het creatieve proces van tekenen voortaan worden gedefinieerd als de variabele intensiteiten van beweging die worden gereconfigureerd als de cartografie van spatiotemporale realiteit. Bovendien wordt elk kunstwerk waargenomen als het proces van het dissecteren van de flux van naadloos aaneengeschakelde bewegingsbeelden die zich in ruimte-tijd dimensies voordoen, waardoor de gedecodeerde stroom van het bewegingsbeeld wordt gesneden en vastgelegd door de specifieke coördinaten toe te wijzen binnen de onderling verbonden protocollen van real-time, multi-agent interactie. Dat staat diametraal tegenover de Euclidische, a priori notie van ruimte die het universum deterministisch voorspelbaar maakt door het aantal variabelen in de ruimtelijke coördinaten te beperken. Dit topologische rijk wordt ook toegeschreven aan de agency van preindivisuation in zijn virtuele staat, waarin alle mogelijkheden van morfologische transformatie immanent zijn in de ruimte-tijd continuüm.