Ryota Matsumoto (松本良多)

Ryota Matsumoto is een kunstenaar, educator, ontwerper, cultureel programmamaker, stedenbouwkundige en architect. Als media-theoreticus is hij zeer erkend als de oprichter van de postdigitale cultuur.

Geboren in Tokio, groeide hij op in Hongkong en Japan. Hij ontving een Master of Architecture-graad van de Universiteit van Pennsylvania in 2007 na zijn studie aan de Architectural Association in Londen en de Mackintosh School of Architecture, de Glasgow School of Art in de vroege jaren '90. In de loop der jaren heeft hij gestudeerd bij Manuel DeLanda, Vincent Joseph Scully Jr., Cecil Balmond en Giancarlo De Carlo, onder anderen.

Hij werkte samen met een medeoprichter van de Metabolist Movement, Kisho Kurokawa, en met Arata Isozaki, Peter Christopherson en MIT Media Lab.

Als ontwerper en consultant voor Nihon Sekkei Inc. en de Japanse spoorwegen heeft hij gewerkt aan hoogprofielprojecten, waaronder het masterplan van de Kyushu University Ito Campus (2003-2005), het Shinjuku-herontwikkelingsproject in Tokio (2009-2012), het Bach Mai-ziekenhuis in Hanoi (2000) en de Qingdao-mixed-use ontwikkeling in China (2011).

Matsumoto heeft zijn werk over multidisciplinair ontwerp, visuele cultuur en urbanisme gepresenteerd op het 5e symposium van de Imaginaries of the Future aan de Cornell University, de Espaciocenter-workshop bij TEA Tenerife Espacio de las Artes, de New Media Frontier Lecture Series aan de Oslo National Academy of the Arts, UCI Claire Trevor School of the Arts, iDMAa Conference 2017, Network Media Culture Symposium aan de CCA Kitakyushu, en NTT InterCommunication Center als literair criticus en media-theoreticus. Hij curateerde de tentoonstelling, Posthumanism, Epidigital en Glitch Feminism in het Machida City Museum of Graphic Arts in 2020.

Als componist, videoproducent en grafisch ontwerper heeft hij samengewerkt met Peter Christopherson van Coil en Throbbing Gristle voor de Japanse Nike-commercial, zijn album, Form Grows Rampant, en vroege sessies van Amulet Edition.

Matsumoto heeft gediend als MFA-docent aan het Transart Institute, University of Plymouth. Hij werkt als onderzoeksassistent en senior consultant voor het New Centre of Research & Practice en het City of Dallas Office of Art and Culture. Matsumoto is een ere-lid van het British Art Network. Hij is actief geweest als gastcriticus bij ontwerpbeoordelingen aan de Cornell University, Cooper Union, Columbia GSAPP, Rhode Island School of Design en Pratt Institute.

Matsumoto is de ontvanger van de Visual Art Open International Artist Award, Florence Biennale Mixed Media 2nd Place Award, The International Society of Experimental Artists Best of Show Award, Premio Ora Prize Italy 5th Edition, Premio Ora Prize Spain 1st Edition, Donkey Art Prize III Edition Finalist, Best of Show IGOA Toronto, Art Kudos Best of Show Award, FILE (Electronic Language International Festival) Media Art Finalist, Lynx International Prize Award, Lumen Prize Finalist, en Western Bureau Art Prize Honorable Mention. Hij ontving de Gold Artist Prize van ArtAscent Journal, de 1st Place Prize van Exhibeo Art Magazine, en de Award of Excellence van de Creative Quarterly Journal of Art and Design in 2015 en 2016. Zijn werk maakt deel uit van de permanente collectie van de Universiteit van Texas in Tyler.

Zijn werk, geschriften en interviews zijn gepubliceerd in Kalubrt Magazine, het University of North Carolina Wilmington Journal Palaver, Furtherfield.org, The Journal of Wild Culture, Studio Visit Magazine, Fresh Paint Magazine, H+ Magazine, International Artist Magazine, Made In Mind Magazine, Arizona State University Journal Superstition Review, Creative Review, Creative Boom, Next Nature Network, Digital America, Rhizome.org, Monoskop, Carbon Culture Review, KooZA/rch, Supersonic Art, Post Digital Aesthetics (Berry en Dieter ed.), Drawing Discourse (University of North Carolina Asheville), Highlike (SEPI-SP redacteuren), en Drawing Futures (The Bartlett UCL), onder anderen.

Matsumoto's multidisciplinaire projecten zijn recentelijk tentoongesteld in de Meadows Gallery van de Universiteit van Texas in Tyler, S. Tucker Cooke Gallery van de Universiteit van North Carolina Asheville, Sebastopol Center for the Arts, National Museum of Korea, CICA Museum, Van Der Plas Gallery, ArtHelix Gallery, Caelum Gallery, LAIR Gallery Lakehead University, Limner Gallery, de Cello Factory, de Universiteit van het District of Columbia, Lux Art Gallery, Studio Montclair, Manifest Gallery, Center for Digital Narrative van de Universiteit van Bergen, Tenerife Espacio de las Artes, Art Basel Miami, ISEA International, FILE Sao Paulo, Nook Gallery, en Arts and Heritage Centre Altrincham. Hij had solo-exposities in BYTE Gallery Transylvania University (2015), Los Angeles Center of Digital Art (2016), en Alviani ArtSpace, Pescara (2017).