La vida no puede existir sin la muerte, por eso estoy aquí.

από Josue Loera Ramirez · Valle de Ignacio Allende, MX

Η πολιτιστική κληρονομιά των Μεξικανών έχει διαρκέσει λόγω των πεποιθήσεών τους για τη ζωή και το θάνατο, δείχνοντας τον Κύριο του Κάτω Κόσμου, Μικτλάντεκουτλι, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την προστασία των ψυχών εκείνων που πέθαιναν από φυσικά αίτια. Μακριά από τη σύγχρονη πολιτιστική πεποίθηση, το Μικτλάν δεν ήταν ένας τόπος πόνου και αιώνιας βασανιστικής, αλλά ένας χώρος για να ξεκουραστούν οι ψυχές, αφού περάσουν από εννέα επίπεδα δοκιμάζοντας την αξία τους για τέσσερα χρόνια και καθοδηγούμενες από τον μεγάλο σκύλο Σολόιτσκουιντλ, ώστε να μπορέσουν να ξεκουραστούν αιώνια. Όταν φτάσουν, ο κύριος Μικτλάντεκουτλι τους υποδέχεται λέγοντας: "Έχουν τελειώσει οι θλίψεις σου, πηγαίνε λοιπόν, να κοιμηθείς το θνητό σου όνειρο". Οι Μεξικανοί έδωσαν μεγάλη σημασία στο πώς αντιμετωπίζονταν τα ζώα στη ζωή, καθώς είναι ένας σκύλος Σολόιτσκουιντλ που περιμένει την ψυχή για να την καθοδηγήσει στην πορεία της προς το Μικτλάν, και αυτός θα κρίνει αν πράγματι αυτή η ψυχή ήταν καλή στη ζωή. Τα λουλούδια του τσεμπασούτσιλ συνδέονται με τη δυαδικότητα της ζωής και του θανάτου, το λαμπερό τους χρώμα σχετίζεται με τον ήλιο και τη ζωή. Γι' αυτό είναι πολύ κοινά στα βωμούς και σε άλλες μεξικανικές αναπαραστάσεις που αναφέρονται στην ημέρα των νεκρών.