Rust and Ash

από Amin Ezazi · Zahedan, IR

Σε αυτόν τον πίνακα, ήθελα να πειραματιστώ με ένα στυλ που μοιάζει λίγο με τον ιμπρεσιονισμό, αλλά με μια ψηφιακή πινελιά σχεδόν σαν να μιμούμαι τις τεχνικές impasto. Χρησιμοποίησα παχιές, υφασμένες πινελιές για να του δώσω πολύ βάθος και κίνηση. Η παλέτα χρωμάτων είναι κυρίως βαθιά κόκκινα, καφέ και μπορντό πολύ σκούρα στο κάτω μέρος, σχεδόν μαύρα, και σταδιακά φωτίζονται σε αυτά τα ροζ-κόκκινα στην επάνω δεξιά γωνία. Αυτή η αντίθεση δίνει στο κομμάτι αυτή την είδους φλογερή, σχεδόν κολασμένη λάμψη. Το κύριο θέμα είναι αυτή η μαζική, βραχώδης ή ορεινή μορφή κατεστραμμένων πύργων που κυριαρχεί σε ολόκληρο τον καμβά. Αλλά αντί για αιχμηρούς, διακριτούς βράχους, άφησα τα σχήματα να στροβιλίζονται και να θολώνουν μαζί, δημιουργώντας μια sort από καπνιστή, ομιχλώδη ατμόσφαιρα. Κρυμμένα μέσα σε όλα αυτά είναι αυτά τα φαντασματικά πρόσωπα όχι σαφώς καθορισμένα, περισσότερο σαν εντυπώσεις προσώπων σαν να είναι μέρος του βράχου. Φαίνονται φθαρμένα, ηλικιωμένα, ίσως και βασανισμένα. Οι εκφράσεις τους είναι δύσκολο να διαβαστούν, αλλά σίγουρα υπάρχει ένα αίσθημα suffering. Στη μορφή, ζωγράφισα αυτές τις ψηλές, σκοτεινές φιγούρες είναι σχεδόν ανθρωπόμορφες, σχεδόν σκελετώδεις. Είναι σκιασμένες και συγχωνεύονται με το περιβάλλον, σαν να αναδύονται από ή να διαλύονται πίσω στο βουνό. Προσθέτουν στην ανατριχιαστική, άλλου κόσμου ατμόσφαιρα που στοχεύα. Υπάρχει μια μικρή ένδειξη φωτός στην επάνω δεξιά ακριβώς αρκετή για να υποδηλώσει μια ρωγμή στο σκοτάδι, ίσως μια πινελιά ελπίδας ή διαφυγής αλλά είναι πραγματικά διακριτική. Ολόκληρη η διάθεση του κομματιού είναι σκοτεινή, μυστηριώδης, λίγο ανησυχητική. Ήθελα να νιώθει σαν ένα τοπίο εφιάλτη, κάπου ανάμεσα στην πραγματικότητα και σε μια είδους συναισθηματικού, ψυχολογικού χώρου γεμάτου απομόνωση, απελπισία και μια παράξενη, στοιχειωμένη ηρεμία.