Still from Cities of Inextricable Velocities

από Ryota Matsumoto (松本良多) · New York, US

Τα έργα του Matsumoto αρχικά ξεκινούν ως αρκετές θραυσματικές παραλλαγές που προέρχονται από τα στοιχεία των προηγούμενων έργων του. Στη συνέχεια συγχωνεύονται στο έργο τέχνης μέσω της εφαρμογής ενός αναδρομικού αλγορίθμου και των ενσωματωμένων μητρών πιθανοτήτων μετάβασης. Κατά συνέπεια, το νέο έργο αποτυπώνει και οικειοποιείται κάποια από τη νοηματική υποδομή των προηγούμενων έργων, ενώ μπορούν να σταθούν μόνα τους ως μια αυτοαναφορική πολλαπλότητα. Η έννοια του έργου του σχετίζεται με την πραγματοποίηση των χρονικών διαστάσεων των μοριακών οντοτήτων που τελικά αναδιαρθρώνονται ως αστικές συγκεντρώσεις. Σε αυτό το πλαίσιο, το έργο του συσχετίζεται με τη συνολική αντίληψη των μοριακών γραμμών που είναι έμφυτες στις διαδικασίες δημιουργίας νοήματος των ζωντανών και μη ζωντανών, οι οποίες τελικά οδηγούν στην διαχρονική εμφάνιση μιας οικολογικής συνάθροισης. Υπάρχει επίσης μια κοινή κλωστή όσον αφορά την οπτική αφαίρεση στα έργα τέχνης: η πολλαπλότητα των υβριδικών αντικειμένων που ξεδιπλώνονται μέσα στις δικές τους χωροχρονικές συντεταγμένες του φάσματος και μεταγράφονται σε ένα επίπεδο εικόνας. Σε αυτό το πλαίσιο, η δημιουργική διαδικασία σχεδίασης μπορεί πλέον να οριστεί ως οι μεταβλητές εντάσεις της κίνησης που αναδιαρθρώνονται ως η χαρτογραφία της χωροχρονικής πραγματικότητας. Επιπλέον, κάθε έργο τέχνης γίνεται αντιληπτό ως η διαδικασία αποσύνθεσης της ροής των αδιάσπαστων εικόνων κίνησης που διαδραματίζονται στις διαστάσεις του χώρου-χρόνου, κόβοντας και αποτυπώνοντας τη αποκωδικοποιημένη ροή της εικόνας κίνησης αναθέτοντας τις συγκεκριμένες συντεταγμένες μέσα στα αλληλένδετα πρωτόκολλα της αλληλεπίδρασης σε πραγματικό χρόνο, πολλαπλών παραγόντων. Αυτό είναι διαμετρικά αντίθετο στην Ευκλείδεια, α priori έννοια του χώρου που καθιστά το σύμπαν καθοριστικά προβλέψιμο περιορίζοντας τον αριθμό των μεταβλητών στις χωρικές συντεταγμένες. Αυτός ο τοπολογικός τομέας αποδίδεται επίσης στην πρακτική της προ-ατομικότητας στην εικονική του κατάσταση, όπου όλες οι δυνατότητες μορφολογικής μεταμόρφωσης είναι έμφυτες στο συνεχές του χώρου-χρόνου.