Bluring Lines

από Amin Ezazi · Zahedan, IR

Αυτό το κομμάτι αφορά την οικειότητα, όχι με λεπτομερή ή κυριολεκτική έννοια, αλλά με έναν συναισθηματικό, σχεδόν απτό τρόπο. Είναι μια κοντινή, αφηρημένη άποψη δύο φιγούρων που αγκαλιάζονται. Χρησιμοποίησα ζεστούς, γήινους τόνους, κυρίως ήσυχους πορτοκαλί, κόκκινο-πορτοκαλί και καφέ — για να δώσω σε όλη την ζωγραφιά μια αίσθηση απαλότητας και ήσυχης σύνδεσης. Οι φιγούρες δεν είναι σχεδιασμένες με καθαρές περιγράμματα. Αντίθετα, χρησιμοποίησα ευρείες, υφασμένες πινελιές για να αφήσω τις μορφές τους να λιώνουν η μία στην άλλη. Τα χέρια και οι αγκαλιές τους επικαλύπτονται, τα κεφάλια τους ξεκουράζονται κοντά αλλά τίποτα δεν είναι καθαρά καθορισμένο. Δεν με ενδιέφερε η ανατομική ακρίβεια εδώ; Ήθελα ο θεατής να νιώσει τη ζεστασιά ανάμεσά τους, όχι να την μετρήσει. Υπάρχει μια κεντρική περιοχή στη ζωγραφιά όπου συναντώνται τα χέρια των φιγούρων, αναμίξα ελαφρύτερους τόνους πορτοκαλί και απαλό φως γύρω από αυτό το σημείο. Είναι λεπτό, αλλά είναι η συναισθηματική καρδιά του κομματιού. Αυτή η στιγμή επαφής, αν και είναι αφηρημένη, φαίνεται σαν κάτι ιερό, σαν να μην αγγίζουν απλώς ο ένας τον άλλον, αλλά ίσως κάτι που μοιράζονται ή κατανοούν μεταξύ τους. Ο φωτισμός είναι πολύ διαχυτικός, χωρίς σκληρές αντιθέσεις — μόνο αυτή η απαλή, φωτεινή ζεστασιά που τυλίγει τα πάντα. Ήθελα να νιώθει ειρηνικό, λίγο ονειρικό και βαθιά ανθρώπινο. Είναι μια ήσυχη ζωγραφιά, αλλά για μένα, κρατάει πολλά, εγγύτητα, φροντίδα, ίσως ακόμη και θεραπεία.