Wooden Chair

από Amin Ezazi · Zahedan, IR

Αυτή είναι πολύ ήσυχη και μινιμαλιστική, απλά μια απλή ξύλινη καρέκλα σε ένα απαλά φωτισμένο δωμάτιο. Έβαλα την καρέκλα στο κάτω μισό της σύνθεσης, δίνοντάς της μια ισχυρή παρουσία, αλλά δεν είναι υπερβολικά λεπτομερής. Είναι περισσότερο μια σιλουέτα, ζωγραφισμένη σε σκούρους τόνους — κυρίως καμμένο πορτοκαλί και καφέ — σε αντίθεση με ένα ελαφρύτερο, ζεστό φόντο. Το φόντο είχε σκοπό να αισθάνεται ονειρικό, σχεδόν σαν μια ξεθωριασμένη μνήμη. Χρησιμοποίησα θαμπά κόκκινα, ροδάκινα και απαλά πορτοκαλί, όλα αναμεμειγμένα με θολές πινελιές. Υπάρχει μια υποψία ανοιχτού κίτρινου και μπεζ στο άνω κέντρο, σαν μια απαλή πηγή φωτός, όχι άμεση ή σκληρή, αλλά διαχυμένη, σαν το ηλιακό φως που φιλτράρεται μέσα από τη σκόνη του αέρα. Αν κοιτάξετε προσεκτικά, το άνω μέρος της ζωγραφιάς υποδηλώνει σχήματα που θα μπορούσαν να είναι φύλλα ή απομακρυσμένο φύλλωμα, δεν προορίζονται να είναι κυριολεκτικά, αλλά περισσότερο σαν την εντύπωση κάποιου φυσικού, μόλις και μετά βίας εκεί στην ατμόσφαιρα. Αυτά τα σχήματα είναι ζωγραφισμένα σε ανοιχτούς ροζ και ροδακινί τόνους, προσθέτοντας στην αίσθηση της απαλότητας. Αυτό που στόχευα εδώ δεν ήταν πραγματικά η καρέκλα αυτή καθαυτή, αλλά η διάθεση γύρω της. Μια αίσθηση ησυχίας, μοναξιάς και ήπιας ζεστασιάς. Δεν υπάρχουν αιχμηρές γραμμές ή άκαμπτες μορφές, μόνο χρώμα, υφή και η αίσθηση του να είσαι σε ένα ήσυχο δωμάτιο με μια ιστορία που έχει ήδη συμβεί ή δεν έχει αρχίσει ακόμα. Είναι προορισμένο να αισθάνεται ήρεμο, ενδοσκοπικό και ίσως μόνο λίγο νοσταλγικό.