Walking away

από Amin Ezazi · Zahedan, IR

Αυτή η ζωγραφιά προήλθε από έναν τόπο ήσυχης αναστοχασμού. Χρησιμοποίησα μια ζωγραφική, υφή προσέγγιση, παχιές, ορατές πινελιές που της δίνουν σχεδόν ιμπρεσιονιστική αίσθηση. Η παλέτα είναι σκόπιμα σκοτεινή και μελαγχολική, με βαθιά μωβ, μαύρα και θαμπά κόκκινα που σχηματίζουν τη βάση της σκηνής. Στο κέντρο, υπάρχει μια μοναδική φιγούρα που φαίνεται από πίσω, που περπατά αργά μακριά. Της έδωσα κοντά σκούρα μαλλιά και ένα μακρύ, ρέον ένδυμα που σχεδόν εξαφανίζεται στις γύρω σκιές. Η μορφή της είναι ελαφρώς θολή, κάτι που ήταν σκόπιμο. Ήθελα να αισθάνεται περισσότερο σαν μια ανάμνηση ή ένα όνειρο παρά σαν μια στιγμή παγωμένη στο χρόνο. Το τοπίο γύρω της είναι δραματικό, με μορφές που μοιάζουν με βουνά από κάθε πλευρά που κλείνουν, δημιουργώντας αυτή τη στενή διέλευση. Το έδαφος από κάτω αισθάνεται σκοτεινό και ανακλαστικό, ίσως νερό, ίσως απλώς γυαλιστερή γη, που πιάνει υπο subtly τις ροζ-κόκκινες αποχρώσεις από πάνω. Και τότε υπάρχει ο ουρανός, εκεί είναι που ήθελα το βλέμμα του θεατή να προσγειωθεί. Χρησιμοποίησα μια τολμηρή, σχεδόν σουρεαλιστική ροζ-κόκκινη απόχρωση, στρωμένη με σύννεφα και ομίχλη για να της δώσω αυτή την ονειρική ποιότητα. Στη μέση του, υπάρχει ένας φωτεινός, ανοιχτός κύκλος, ίσως είναι ήλιος, ίσως φεγγάρι. Το άφησα ασαφές σκόπιμα. Μου άρεσε η ιδέα ενός ουράνιου σώματος που καθοδηγεί τη φιγούρα προς τα εμπρός ή ίσως απλώς παρακολουθεί σιωπηλά. Η όλη διάθεση προορίζεται να αισθάνεται μυστηριώδης, ακόμη και λίγο μελαγχολική. Η μοναχική φιγούρα, ο παράξενος φωτεινός ουρανός, οι σκιές, είναι σαν ένα ταξίδι στο άγνωστο. Όχι απαραίτητα λυπηρό, αλλά σίγουρα αναστοχαστικό. Ήθελα η ζωγραφιά να αισθάνεται ανοιχτή όπως είναι μέρος μιας ιστορίας που μπορείς να αισθανθείς αλλά ποτέ να μην κατανοήσεις πλήρως. Η υφή, ειδικά με το εφέ impasto, βοηθά να την κάνω να αισθάνεται πιο φυσική και συναισθηματική ταυτόχρονα όπως θα μπορούσες να απλώσεις το χέρι σου και να νιώσεις το βάρος της. Για μένα, αυτό το κομμάτι αφορά αυτές τις ήσυχες στιγμές όταν κατευθύνεσαι σε κάτι αβέβαιο, και το μόνο που έχεις είναι ο δρόμος μπροστά και οι δικές σου σκέψεις.