And where is the Countess?

από Bert Hermans · Gouda, NL

Η ζωγραφιά δείχνει την Αίθουσα Beethoven της La Redoute κοντά στη Βόννη. Η Redoute στο Bad Godesberg, που τώρα είναι μέρος της Βόννης, της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας, Γερμανία, είναι μια αίθουσα που άνοιξε το 1792 για εορταστικές περιστάσεις της αυλής του Αρχιδούκα Μαξιμιλιανού Φραγκίσκου της Αυστρίας. Όταν η Βόννη ήταν η κυβερνητική πρωτεύουσα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας από το 1949-1990, κρατικές υποδοχές πραγματοποιούνταν στη Redoute. Σήμερα, το ιστορικό κτίριο που είναι καταχωρημένο στην κατηγορία II χρησιμοποιείται για εκδηλώσεις. Η Redoute είναι χτισμένη σε νεοκλασικό στυλ από το 1790, σχεδιασμένη από τον Martin Leydel. Άνοιξε το 1792 και ήταν χώρος για κομψές χορευτικές βραδιές, θεατρικές παραστάσεις, όπερα, μπαλέτο και συναυλίες από την αυλική ορχήστρα, με τον Λούντβιχ βαν Μπετόβεν ως βιολιστή και πιανίστα. Το 1792, ο Μπετόβεν έπαιξε για τον Ιωσήφ Χάιντν και σχεδίασαν να επισκεφθεί ξανά τη Βιέννη για να γίνει μαθητής του δασκάλου Χάιντν. Στη ζωγραφιά, ο νεαρός Μπετόβεν μπαίνει στο δωμάτιο που αργότερα ονομάστηκε προς τιμήν του, αναζητώντας την αγαπημένη του: "Πού είναι η κόμισσα;" Στην αριστερή γωνία της ζωγραφιάς, μια μικρότερη ζωγραφιά απεικονίζεται σε μια καβαλέτα. Αυτό είναι ένα πορτρέτο της Giulietta Guicciardi. Ο Μπετόβεν, 31 ετών, αφιέρωσε τη Mondscheinsonate σε αυτήν την 16χρονη κόμισσα, τη μαθήτρια που είχε ερωτευτεί. Στην αρχή είχε στο μυαλό του άλλο έργο, αλλά αυτό αποδείχθηκε ότι ήταν συγχωρημένο. Έτσι, ο Μπετόβεν επέλεξε ένα υπάρχον κομμάτι για την Guiccardi. Στη σελίδα τίτλου είχε εκτυπωμένο "Sonata quasi una fantasia" πάνω από το όνομά της. Αυτό αποδείχθηκε ότι κάλυπτε τέλεια τη χρέωση αυτής της μουσικής, επειδή ο Μπετόβεν ενέπνευσε τη φαντασία - ειδικά με αυτήν την αρχική κίνηση. Σε μια επιστολή, ο συνθέτης αποκάλεσε τη νεαρή μαθήτριά του "μια μαγευτική κοπέλα." Η συνάντησή τους έληξε μια σκοτεινή περίοδο για αυτόν. "Η ζωή μου είναι ξανά ευχάριστη," έγραψε. "Βγαίνω ξανά, ανάμεσα στους ανθρώπους. Δυσκολεύεσαι να φανταστείς πόσο μοναχική και λυπηρή έχει υπάρξει η ύπαρξή μου τα τελευταία δύο χρόνια. Αυτή η αλλαγή προκλήθηκε από μια όμορφη κοπέλα που με αγαπά και την αγαπώ. Μετά από δύο χρόνια απολαμβάνω ξανά στιγμές ευτυχίας και για πρώτη φορά νιώθω ότι ένας γάμος θα μπορούσε να με κάνει ευτυχισμένο, αλλά δυστυχώς δεν είμαι της κατάστασής της και σίγουρα δεν μπορώ να παντρευτώ τώρα. ”Μετά από όλα, δεν θα υπήρχε ποτέ μια κυρία Μπετόβεν. Η Guiccardi αρραβωνιάστηκε με έναν κόμη ένα χρόνο αργότερα και έφυγε για τη Νάπολη.