Les filaments de l’agonie

από Amélia Sampaio · Avignon, FR

Πριν από κάποιον καιρό, πήρα την ελευθερία να μελετήσω το βαμβάκι και το συρματόσχοινο. Μεταξύ του 15ου και του 19ου αιώνα, στις Αμερικές, το βαμβάκι καλλιεργούνταν σε φυτείες (ένα αποικιακό σύστημα εκμετάλλευσης βασισμένο στη δουλεία και τη μονοκαλλιέργεια σε μεγάλες εκτάσεις για εξαγωγή στη μητρόπολη). Έτσι, το βαμβάκι είναι μια υπενθύμιση των προγόνων μου και της ταλαιπωρίας που υπέστησαν για να κάνουν τους αφέντες τους πλούσιους. Το συρματόσχοινο δημιουργήθηκε αρχικά στις Ηνωμένες Πολιτείες για να κρατάει τα βοοειδή στα λιβάδια. Χρησιμοποιήθηκε για την ανάπτυξη της κτηνοτροφίας και επίσης για να πλουτίσει τους ιδιοκτήτες του. Έχει επίσης χρησιμοποιηθεί σε χαρακώματα κατά τη διάρκεια πολέμων, σε τοίχους για την ενίσχυση της ασφάλειας, σε στρατόπεδα συγκέντρωσης και σήμερα σε στρατόπεδα προσφύγων. Καθ' όλη τη διάρκεια της ιστορίας τους, αυτά τα υλικά έχουν προκαλέσει τόσο πόνο όσο και ασφάλεια. Η σειρά γλυπτών με τίτλο "Η ίνα της αγωνίας" γεννήθηκε, πιστεύω, από αυτή την αντίληψη ότι ο κόσμος επιβάλλει ακραίες και κοφτερές συνθήκες σε οποιονδήποτε είναι διαφορετικός από αυτό που είναι συμβατικό στην κοινωνία σήμερα.