In the Prison of Self

από Maryam Shokoohi · Den Haag, NL

Στη φυλακή του εαυτού Η θάλασσα είναι απέραντη. Τα χρώματα περιστρέφονται, τα κύματα τραγουδούν για την ελευθερία, και στην καρδιά αυτής της απεραντοσύνης, ένα μικρό, φωτεινό κόκκινο ψάρι χορεύει — ανήσυχο, αναζητώντας, γεμάτο πόθο. Ωστόσο, όσο πιο μακριά κολυμπά, τόσο πιο βαθιά βυθίζεται σε μια αόρατη φυλακή. Μια φυλακή που δεν είναι φτιαγμένη από νερό ούτε από γυαλί, αλλά από τον εαυτό της — από τους δικούς της φόβους, τις ψευδαισθήσεις και τους αόρατους τοίχους που έχει γεννήσει μέσα της. Το σώμα του ψαριού παίρνει το σχήμα μιας κούπας; σπειροειδώς κλείνει στον εαυτό του, παγιδευμένο στον κυκλώνα της δικής του δημιουργίας. Και δεν είμαστε εμείς οι άνθρωποι το ίδιο; Αναποφάσιστοι στις εσωτερικές μας θάλασσες, δεμένοι από τοίχους που εμείς οι ίδιοι έχουμε χτίσει; Με μια καρδιά που χτυπά ακόμα με πάθος και ελπίδα, αλλά ατελείωτα κυκλώνει μέσα στη φυλακή του εαυτού. Τα βαθιά μπλε ψιθυρίζουν για τον ωκεανό; τα φλογερά κόκκινα, το πνεύμα της ζωής που ποθεί; και οι χρυσές λωρίδες — μια αχνή λάμψη ελπίδας που εξακολουθεί να λάμπει. Αυτό το κομμάτι είναι μια ήσυχη ερώτηση προς τον θεατή: Βλέπεις τη δική σου φυλακή; Τολμάς να την σπάσεις; Έχεις το θάρρος να αφήσεις τον εαυτό σου να πλεύσει ελεύθερος στην απεραντοσύνη σου; «Στη φυλακή του εαυτού» είναι ένα ταξίδι στα βάθη της ανθρώπινης ψυχής; μια αντιπαράθεση με τα όρια που βρίσκονται μέσα μας. Ίσως η αληθινή ελευθερία βρίσκεται στην αποδοχή και των δύο: της θάλασσας και της φυλακής, μαζί.