Wim Reimert

Αλ weer heel wat jaren geleden had ik het genoegen een praatje te mogen houden bij de opening van een expositie. Dat was niet de eerste keer dat ik bij zo’n gelegenheid iets mocht zeggen, maar het was wel voor het eerst dat dat gebeurde op een expositie waar ik ook zelf vertegenwoordigd was. Anders dan de beide andere exposanten, schilderde en knutselde ik toen niet om den brode. Voor het beleg op de boterhammen stond ik voor de klas, in Haren om precies te zijn, op de International School, en leerlingen daar die wisten dat ik liefhebberde in de kunst vroegen mij wel eens: “Meester, wat is uw thema?” Of liever, want ze praten daar Engels op de International School: “Mister, what keeps you busy?” Ik word altijd een beetje kriegelig van zo’n vraag want eerlijk gezegd heb ik geen thema nodig om vooruit te kunnen. Waarmee ik overigens niet gezegd wil hebben dat er uit mijn werk geen grootste gemene deler gedestilleerd kan worden. Wat ik wel wil zeggen is dat ik mij bij de keuze van een onderwerp geen beperkingen wil opleggen en trouwens ook niet bij de keuze van materiaal of techniek. Uitgangspunt van al mijn werk is altijd de bestaande, voor iedereen zichtbare werkelijkheid. Aan die bestaande werkelijkheid wil ik iets toevoegen, want: “Ik zie, ik zie wat jij niet ziet”. En als ik wil dat ook jij het ziet, zal ik het toch eerst zelf zichtbaar moeten maken. En dat doe ik dus. Me dunkt, een mooi streven, en voor wie dat een thema wil noemen: prima, niets op tegen.

Για την τέχνη και τη φύση έχει ειπωθεί στο παρελθόν κάτι όμορφο και μία δήλωση ειδικότερα έχει μείνει έντονα στη μνήμη μου. Τη χρησιμοποίησα μάλιστα ως τίτλο για ένα – αυτό που θα ονομάσω – έργο ζωγραφικής. Το απόσπασμα προέρχεται από τον Jacob Bronowski, έναν Πολωνό φυσικό που αργότερα δίδαξε τη βιολογία της ανθρώπινης συμπεριφοράς. Λέει τα εξής: “Η επιστήμη δεν είναι τίποτα άλλο από την αναζήτηση της ενότητας στην άγρια ποικιλία της φύσης … Η ποίηση, η ζωγραφική, οι τέχνες είναι η ίδια αναζήτηση”. Σε μετάφραση: Η φυσική επιστήμη δεν είναι τίποτα άλλο από την αναζήτηση της ενότητας στην άγρια ποικιλία της φύσης … Η ποιητική τέχνη, η ζωγραφική, η τέχνη γενικά αναζητούν ακριβώς το ίδιο. Ως καθηγητής φυσικής είχα κάποιο δικαίωμα λόγου όσον αφορά την επιστήμη και μπορώ να βρω τον εαυτό μου σε αυτή τη δήλωση. Αυτή η αναζήτηση της ενότητας την ερμηνεύω ως την αναζήτηση της κρυφής πραγματικότητας. Μπορείς να πεις ότι οι επιστήμονες και οι καλλιτέχνες αγαπούν να αποκαλύπτουν κάτι. Η γυμνή πραγματικότητα και όλα όσα κρύβονται πίσω της ασκούν πάνω τους μεγάλη έλξη. Σε σχέση με τους επιστήμονες, οι εικαστικοί καλλιτέχνες έχουν το μεγάλο πλεονέκτημα ότι μπορούν να παραποιούν την αλήθεια στη δουλειά τους, γιατί για έναν καλλιτέχνη η αλήθεια δεν υπάρχει. Μόνο η δική του αλήθεια υπάρχει, τουλάχιστον η αλήθεια της στιγμής. Ίσως αύριο να είναι διαφορετικά.

1970: Ήμουν 17 και μπορούσα να επιλέξω, φυσική ή εικαστική τέχνη. Έγινε φυσική και η εικαστική τέχνη εξαφανίστηκε προσωρινά από το προσκήνιο. Μετά τις σπουδές προσπάθησα να μεταδώσω τον ενθουσιασμό για το μάθημα σε μαθητές σε σχολεία στη Ζάμπια (από το ’80 έως το ’86), την Overijssel, τη Friesland και – από το 1989 – το διεθνές σχολείο στο Groningen. Δεν έχω μετανιώσει ποτέ για την επιλογή μου. Και παρ’ όλα αυτά …. κάτι με βασάνιζε. Ο αδελφός Paul πήγε στην ακαδημία τέχνης και είναι εικαστικός καλλιτέχνης στο Βερολίνο; η αδελφή Irma πήγε στην ακαδημία τέχνης και είναι εικαστική καλλιτέχνης στο Groningen. Έχω κάνει αρκετές ομιλίες κατά την έναρξη των εκθέσεών τους. Έβλεπα τι έκαναν και άρχισα να αναρωτιέμαι αν τότε δεν …

1996: η επιτροπή εισαγωγής της Ακαδημίας Minerva στο Groningen είναι της γνώμης ότι μπορώ να γίνω δεκτός στην εκπαίδευση. Πρακτικά εμπόδια εμποδίζουν την πραγματοποίηση αυτού του ονείρου, αλλά ευτυχώς υπάρχουν άλλες δυνατότητες στο Leeuwarden όπου ο γλύπτης René van der Bruggen και ο ζωγράφος Anne Feddema ξεκινούν μια νέα πορεία: “Εικαστική διαμόρφωση. Δύο και τρεις διαστάσεις”. Εδώ ήταν επιτέλους μια σκηνή στην οποία μπορούσα να επιδείξω τις τέχνες μου.

2010: Εγγεγραμμένος στο Κέντρο Τεκμηρίωσης Εικαστικών Τεχνών και Σχεδίασης του Keunstwurk.

2011: Μέλος της FRIA, επαγγελματικής ένωσης εικαστικών καλλιτεχνών Βόρειας Ολλανδίας.

2012: Μέλος της KunstKring Camminghaburen.

2013: Σταμάτησα να διδάσκω, τώρα είμαι πλήρους απασχόλησης εικαστικός καλλιτέχνης.

2015: Ίδρυση της επιχείρησης “Wim Reimert art”.

2018: Γραμματέας της FRIA.