Nuru Abegaz

Ο Νούρου Αμπεγκάζ γεννήθηκε στην Α.Α Αιθιοπία το 1972EC. Στο δημοτικό σχολείο, ο Νούρου συχνά είχε προβλήματα, γεμίζοντας τα τετράδιά του με περισσότερα σχέδια από ό,τι το σχολικό πρόγραμμα. Αυτή η πάθος για το σχέδιο, συνεχίστηκε μέχρι την αποφοίτησή του από το λύκειο. Ήταν μια φυσική εξέλιξη όταν μπήκε στο βραδινό σχολείο της σχολής καλών τεχνών της Αντίς Αμπέμπα, με μια ομάδα φίλων που μοιράζονταν το ίδιο ενδιαφέρον. Αυτή η ομάδα των δεκατριών νοίκιασε ένα δωμάτιο όπου θα ζωγράφιζαν, θα συζητούσαν και θα ονειρεύονταν κατά τη διάρκεια της ημέρας. Μετά από ένα χρόνο, ο Νούρου έγινε δεκτός στις τετραετείς σπουδές διπλώματος της σχολής καλών τεχνών Α.Α. Τα επόμενα χρόνια, ο Νούρου αφιερώθηκε πλήρως σε ό,τι είχε να προσφέρει η σχολή. Μετά την αποφοίτησή του, συνέχισε να ζωγραφίζει πλήρους απασχόλησης στα στούντιο του, στο οικογενειακό του σπίτι. Ακολούθησε μια περίοδος επτά ετών κατά την οποία παρήγαγε τους γκρίζους πίνακές του, που περιγράφονται από τον καλλιτέχνη ως η «γκρίζα περίοδος» του. Οι πίνακες - χωρίς χρώμα - κυριαρχούνται από φιγούρες που είναι ομαδοποιημένες ή μόνες. Συχνά τοποθετημένοι σε περιορισμένα περιβάλλοντα, όπου ένα ή δύο αντικείμενα είναι ενσωματωμένα, δημιουργούν σε σχέση με τις γυμνές φιγούρες, μια στοιχειωτική ατμόσφαιρα που αγγίζει τον θεατή σε σύνθετα συναισθηματικά επίπεδα. Με σκληρή ειλικρίνεια αποκαλύπτει οικείες παγωμένες στιγμές μοναξιάς, φόβου, απομόνωσης, ιδιωτικής οικειότητας και αυτοανάλυσης, χωρίς καμία διακόσμηση. Εδώ βλέπουμε την ανθρώπινη κατάσταση στην πιο ευάλωτη μορφή της. Τα λίγα αντικείμενα στους πίνακες επικοινωνούν αδιάφορα με τις φιγούρες, ενισχύοντας την συναισθηματική κατάσταση που προβάλλουν οι φιγούρες. Μετά από επτά χρόνια, μια απότομη αλλαγή στη χρήση μέσου εισήγαγε χρώμα στο έργο του. Ο Νούρου ανακάλυψε την ηλεκτρική ταινία ως υλικό σχεδίασης / ζωγραφικής, εφαρμόζοντας την ταινία απευθείας στο χαρτί. Αφηρημένες μορφές καθώς και φιγούρες με ισχυρή αντίθεση και ζωντάνια ήταν το αποτέλεσμα. Για τα τελευταία εννέα χρόνια, ο Νούρου έχει χρησιμοποιήσει ηλεκτρική ταινία σε γυαλί, μανεκέν, ζωντανή ανθρώπινη φιγούρα, καμβά αλλά κυρίως σε χαρτί, δημιουργώντας έργα μικτής τεχνικής περιλαμβάνοντας λάδι, ακρυλικό χρώμα ή σπρέι. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας δημιουργείται βάθος αφαιρώντας κάποια από την ταινία, ζωγραφίζοντας από πάνω και επανατοποθετώντας την ταινία μέχρι να φτάσει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Βλέποντας το σώμα έργου που έχει παραγάγει κοντά σε δύο δεκαετίες, υπάρχει μια αδιάκοπη, αναγνωρίσιμη και μοναδική κλωστή (οπτική φωνή) που είναι προφανής. Αναμένεται ότι θα γίνουμε μάρτυρες περισσότερων συναρπαστικών εμπειριών καθώς συνεχίζει το μονοπάτι του ως ένας μοναδικός και αδιάλλακτος καλλιτέχνης.