Norris Yim

Απώλεια μνήμης, σύγχυση, μη ισορροπημένη ζωή. Όταν κοιτάς αλλά δεν μπορείς να δεις. Σκέψη χωρίς φαντασία, ζωή χωρίς ψυχή. Όσο περισσότερες εργασίες ταυτόχρονα, τόσο λιγότερες λεπτομέρειες ορίζουν, ιδιαίτερα σε πρόσωπα ή αναμνήσεις του εσωτερικού, ακόμη και αν το περίγραμμα είναι καθορισμένο. Αυτός ο πίνακας δείχνει τη διαδικασία της λήθης και τις σκέψεις που είναι εκτός εμβέλειας. "Είναι ένα πρόσωπο μπροστά μου, αλλά δεν μπορώ να προσδιορίσω τι είναι."

Χρησιμοποιώντας τα Μικτά Χρώματα για να δημιουργήσω περισσότερη ποίηση με μια μοναχική πορτραίτο. Δημιουργώντας έναν αφηρημένο πίνακα (κυρίως πορτραίτο) με διαφορετικά πάχη των χρωμάτων, προκειμένου να κολακεύσω τον καπιταλισμό & τη υποκριτική ζωή, οι άνθρωποι θάβουν την αρχική τους εμφάνιση για να επιβιώσουν, και νέα πρόσωπα αντικαθιστούν τα παλιά, ακόμη και η χρήση βαρέων μακιγιάζ γίνεται μια νέα αυτο-λήθη, με υποκρισία και φόβο για τη ζωή. Έχει γεννήσει μια σειρά αφηρημένων πορτραίτων που εκφράζουν τη λύπη και τη θλίψη της κοινωνίας.

Αυτά τα αφηρημένα χρώματα αντιπροσωπεύουν τη σκοτεινή πλευρά και τη διάθεση μου που σχηματίζουν τη βάση του έργου.

Η ζωγραφική είναι καθαρά ένα μέσο αυτοπαρουσίασης, μια διαδικασία μετασχηματισμού της παρατήρησής μου για τους άλλους και εσωτερίκευσής της ως δημιουργική έμπνευση. Αναζητώντας τη δική μου πνευματική ικανοποίηση με ποίηση. Η αυτοέκφραση είναι συχνά χρωματισμένη με μοναξιά.

Παρατήρηση. Μνήμη. Φαντασία. Αυτά είναι τα κύρια στοιχεία του έργου μου. Στο τέλος, απλώς εκπληρώνω την φιλοδοξία μου μέσω των χρωμάτων για να δημιουργήσω περισσότερες Εμπνεύσεις.