GD Giuseppe Dorazio

"Νομίζω ότι από τότε που ήμουν παιδί, ακούγοντας το βιολί της γιαγιάς μου, παίζοντας ανάμεσα στα γλυπτά του παππού μου, άρχισα να αναπτύσσω τη δημιουργικότητά μου και την περιέργεια.

Θυμάμαι ότι ως παιδί, ζήτησα από τον παππού μου ένα παιχνίδι αυτοκίνητο ως δώρο, μου έδωσε ένα τούβλο από πηλό και είπε: ‘μπορείς να φτιάξεις όλα τα αυτοκίνητα που θέλεις!’ Ήμουν πραγματικά απογοητευμένος. Σκεπτόμενος πίσω σε αυτά τα επεισόδια τώρα, χαμογελώ και πιστεύω επίσης ότι η καριέρα μου ξεκίνησε εκείνα τα χρόνια.

Ήμουν πάντα βαθιά εμπλεκόμενος στην τέχνη. Η μητέρα μου, επίσης καλλιτέχνης και δασκάλα τέχνης, πάντα με ενθάρρυνε να τολμώ και να χρησιμοποιώ όλους τους τύπους υλικών και χρωμάτων, να παρακολουθώ καλλιτέχνες, εκθέσεις και μουσεία με περίεργο παρά με κριτικό μάτι, μου παρείχε έναν οδηγό και μου επέτρεψε να κατανοήσω ότι οι πιστές αντιπαραθέσεις χωρίς κρίση είναι ένα από τα κλειδιά της τέχνης για τον καλλιτέχνη.

Πριν από μερικά χρόνια άφησα τη δουλειά μου ως εσωτερικός σχεδιαστής για να αφιερωθώ κυρίως στις τέχνες. Εδώ είναι που βρίσκω τη μεγαλύτερη ικανοποίηση και ελευθερία να εκφραστώ.

Μετακόμισα στο Λονδίνο και νοίκιασα ένα στούντιο με άλλους καλλιτέχνες, το οποίο μου παρείχε μεγάλη έκθεση και μάθηση.

Είμαι πεπεισμένος ότι η συνεχής έρευνα, ποτέ να μην αισθάνομαι εντελώς αφιερωμένος, η πειραματική διάθεση, το να τολμώ, είναι ένα μονοπάτι που έχει μια αρχή αλλά ποτέ δεν θα έχει τέλος.

Για μένα, αυτή είναι η αληθινή ουσία της τέχνης, πάντα αλλάζοντας και εξελισσόμενη χωρίς τέλος"