Anook Cléonne

Ο τρόπος που κοιτάμε τη φύση έχει πολύ περισσότερη σχέση με το πώς βλέπουμε τον εαυτό μας παρά με το να δημιουργούμε μια εικόνα της φύσης αυτής καθαυτής. Η φύση δεν είναι ενήμερη για τον εαυτό της ως φύση. Η εικόνα μας για τη φύση εκφράζει κυρίως πώς σχετιζόμαστε με τη φύση. Αντικατοπτρίζει την αυτοεικόνα μας, αν μπορούμε να το πούμε έτσι. Το πώς βλέπουμε τον εαυτό μας και το πώς σχετιζόμαστε με τον κόσμο γύρω μας, καθορίζει επίσης σε μεγάλο βαθμό το πώς αντιλαμβανόμαστε τη φύση σε αυτό το πλαίσιο. πώς εργάζομαι Η ρομαντική «γερμανική» αντίληψη της φύσης δεν είναι μόνο ένα κύριο θέμα στη δουλειά μου, αλλά βασίζω επίσης τη δουλειά μου σε σχεδιασμένα τοπία. Χρησιμοποιώ στοιχεία από τη φύση και τα τοπία ως μεταφορές για να ερμηνεύσω τη θέση μας στον κόσμο και τη σχέση μας με αυτόν. Ως καλλιτέχνης, αγαπώ να βυθίζομαι σε καταστάσεις που δημιουργούνται από ανθρώπους που είναι κινητοποιημένοι να συνεργαστούν από μια κοινή αίσθηση αναγκαιότητας ή ανησυχίας. Στο πλαίσιο της καλλιτεχνικής μου εστίασης παρατηρώ αυτές τις οργανώσεις και τις επιχειρήσεις ως μικροκοινωνικά τοπία. Γεμάτα με τις δικές τους συμβάσεις, γραπτούς και άγραφους κανόνες. Στα σχέδιά μου και τα γλυπτά μου, διερευνώ τις εμπειρίες που συναντώ σε αυτά τα οργανωτικά τοπία. Εξερευνώ τις διασταυρώσεις, τους πίσω δρόμους, τη θέα και την κινούμενη άμμο από την οπτική γωνία του ταξιδιώτη, του επιδιορθωτή, του περιπλανώμενου, του βοτανολόγου, του αρχαιολόγου και του κηπουρού. ταξινόμηση της Εμπιστοσύνης: ακαλλιέργητη γη + αιτίες ρίζας Τα τελευταία χρόνια η χρηματοπιστωτική κρίση τράβηξε την προσοχή μου και βυθίστηκα στον κόσμο των χρημάτων για να εξερευνήσω την έννοια της εμπιστοσύνης. Υπό τον τίτλο «Ταξινόμηση της Εμπιστοσύνης: Ακαλλιέργητη γη & Αιτίες ρίζας» δημιουργώ έργα που αντικατοπτρίζουν εμπειρίες σε τοποθεσίες όπως η Zuidas, η επιχειρηματική περιοχή στο νότιο Άμστερνταμ. Σε αυτά τα έργα, η ακαλλιέργητη γη, τα δέντρα*, τα ζιζάνια και τα εγχειρίδια καλλιεργητών έχουν εξέχουσα θέση. η μπλε ώρα Οι γνώσεις που απέκτησα από την Zuidas έγιναν η προοίμια του πιο πρόσφατου έργου μου, Het Blauwe Uur (Η Μπλε Ώρα). Σε αυτό το έργο δημιουργώ σχέδια που ασχολούνται με σημαντικές καμπές στη ζωή μας. Βασισμένα σε ιστορίες που μου έχουν πει άνθρωποι για τέτοιες σημαντικές στιγμές, μεταφράζω τις ιστορίες τους σε τοπία. Τοπίο που μπορεί να διαβαστεί ως διαθέσεις. Διαθέσεις στις οποίες έχει αναδυθεί χώρος. Αναζωπυρωμένο από την αλλαγή. Διότι σκοπεύω να δημιουργήσω έναν χώρο στον οποίο ο θεατής μεταφέρεται κυριολεκτικά σχεδόν φυσικά, το μέγεθος των σχεδίων μου έχει αυξηθεί σημαντικά. Ενώ παλιότερα κρατούσα το χρώμα έξω από τα σχέδιά μου, ακριβώς επειδή το χρώμα έχει τόση σημασία, τώρα χρησιμοποιώ σκόπιμα το στοιχείο του χρώματος, συνδεδεμένο με τα συναισθήματα, για να τονίσω αυτές τις αλλαγές στη συνείδηση ακόμα πιο έντονα.