La vida no puede existir sin la muerte, por eso estoy aquí.

autor Josue Loera Ramirez · Valle de Ignacio Allende, MX

Kultura meksykańska przetrwała dzięki swoim wierzeniom o życiu i śmierci, pokazując Pana Podziemi; Mictlantecuhtli, który był odpowiedzialny za opiekę nad duszami tych, którzy umierali z przyczyn naturalnych. Daleko od nowoczesnych wierzeń kulturowych, Mictlán nie był miejscem smutku i wiecznych tortur, lecz przestrzenią dla dusz; po przejściu przez dziewięć poziomów, testując swoją wartość przez cztery lata i prowadzeni przez wielkiego psa Xoloitzcuintli; aby osiągnęły wieczny spoczynek. Po przybyciu, Pan Mictlantecuhtli wita ich, mówiąc: "Twoje cierpienia się skończyły, idź więc, aby spać swój śmiertelny sen." Meksykanie przywiązywali dużą wagę do tego, jak traktowano zwierzęta za życia, ponieważ to pies Xoloitzcuintli czeka na duszę, aby poprowadzić ją w jej drodze do Mictlán, a on oceni, czy ta dusza była naprawdę dobra za życia. Kwiaty cempasúchil są kojarzone z dualizmem życia i śmierci, ich jasny kolor jest związany ze słońcem i życiem. Dlatego są bardzo powszechne na ołtarzach i innych meksykańskich przedstawieniach związanych z Dniem Zmarłych.