Rust and Ash

autor Amin Ezazi · Zahedan, IR

W tym obrazie chciałem eksperymentować ze stylem, który przypomina trochę impresjonizm, ale z cyfrowym akcentem, prawie jakbym naśladował techniki impasto. Użyłem grubych, teksturowanych pociągnięć pędzla, aby nadać mu głębię i ruch. Paleta kolorów składa się głównie z głębokich czerwieni, brązów i burgundów, bardzo ciemnych na dole, prawie czarnych, a stopniowo rozjaśniających się w te różowo-czerwone odcienie w prawym górnym rogu. Ten kontrast nadaje dziełu rodzaj ognistego, prawie piekielnego blasku. Głównym tematem jest ta masywna, skalista lub górzysta formacja zawalonych wież, która dominuje nad całym płótnem. Ale zamiast ostrych, wyraźnych skał, pozwoliłem kształtom wirować i rozmywać się, tworząc rodzaj dymnej, chmurnej atmosfery. Ukryte w tym wszystkim są te upiorne twarze, które nie są wyraźnie zdefiniowane, bardziej jak wrażenia twarzy, jakby były częścią samej skały. Wyglądają na zużyte, stare, może nawet dręczone. Ich wyrazy twarzy są trudne do odczytania, ale z pewnością czuć w nich cierpienie. Na formacji namalowałem te wysokie, ciemne postacie, które są ledwie humanoidalne, prawie szkieletowe. Są cieniutkie i zlewają się z otoczeniem, jakby wyłaniały się z góry lub rozpuszczały się w niej. Dodają do mrocznej, innej atmosfery, do której dążyłem. W prawym górnym rogu jest mała wskazówka światła, wystarczająca, aby zasugerować przerwę w ciemności, może odrobinę nadziei lub ucieczki, ale jest to naprawdę subtelne. Cały nastrój dzieła jest ciemny, tajemniczy, trochę niepokojący. Chciałem, aby przypominało to krajobraz koszmaru, gdzieś pomiędzy rzeczywistością a rodzajem emocjonalnej, psychologicznej przestrzeni wypełnionej izolacją, rozpaczą i dziwną, nawiedzającą ciszą.