Wooden Chair

autor Amin Ezazi · Zahedan, IR

Ten jest bardzo cichy i minimalistyczny, po prostu prosta drewniana krzesło w delikatnie oświetlonym pokoju. Umieściłem krzesło w dolnej części kompozycji, nadając mu silną obecność, ale nie jest zbyt szczegółowe. To bardziej sylwetka, namalowana w ciemnych tonach — głównie wypalony pomarańcz i brąz — w zestawieniu z jaśniejszym, ciepłym tłem. Tło miało sprawiać wrażenie marzycielskiego, prawie jak wyblakłe wspomnienie. Użyłem stonowanych czerwieni, brzoskwiń i delikatnych pomarańczy, wszystkie zmieszane z rozmytymi pociągnięciami pędzla. W górnym centrum jest nuta bladożółtego i beżowego, jak miękkie źródło światła, nie bezpośrednie ani ostre, ale rozproszone, jak światło słoneczne filtrujące przez zakurzone powietrze. Jeśli przyjrzysz się uważnie, górna część obrazu sugeruje kształty, które mogą być liśćmi lub odległym listowiem, nie mającym być dosłownym, ale bardziej jak wrażenie czegoś naturalnego, ledwie obecnego w atmosferze. Te kształty są namalowane w bladych różowych i brzoskwiniowych tonach, co dodaje poczucia delikatności. Na tym, na czym mi zależało, nie było naprawdę krzesło, ale nastrój wokół niego. Poczucie spokoju, samotności i delikatnego ciepła. Nie ma ostrych linii ani sztywnych form, tylko kolor, tekstura i uczucie bycia w cichym pokoju z historią, która już się wydarzyła lub jeszcze się nie zaczęła. Ma sprawiać wrażenie spokojnego, refleksyjnego i może tylko trochę nostalgicznego.