Norris Yim

Utrata pamięci, dezorientacja, niezrównoważone życie. Kiedy patrzysz, ale nie możesz zobaczyć. Myślenie bez wyobraźni, życie bez duszy. Im więcej multitaskingu, tym mniej szczegółów definiuje, szczególnie w twarzach lub wspomnieniach wewnętrznych, nawet jeśli kontur jest zdefiniowany. Ten obraz pokazuje proces zapominania i myśli, które są poza zasięgiem. "To twarz przede mną, ale nie mogę określić, co to jest."

Używanie Mieszanych Farb do tworzenia większej poezji z samotnym portretem. Tworzenie abstrakcyjnego obrazu (głównie portretu) z różną grubością kolorów, aby uwieść kapitalizm i hipokrytyczne życie, ludzie zakopujący swoje pierwotne wygląd, aby przetrwać, a nowe twarze zastępują stare, nawet używanie ciężkiego makijażu staje się nowym zapominającym siebie, z hipokryzją i strachem przed życiem. To zrodziło serię abstrakcyjnych portretów, które wyrażają litość i smutek społeczeństwa.

Te abstrakcyjne pigmenty reprezentują moją ciemną stronę i nastrój, które stanowią podstawę pracy.

Malarstwo jest czysto środkiem auto-prezentacji, procesem przekształcania mojej obserwacji innych i internalizowania jej jako twórczej inspiracji. Szukam własnej duchowej satysfakcji w poezji. Autoekspresja często jest zabarwiona samotnością.

Obserwacja. Pamięć. Wyobraźnia. To są główne aspekty mojej pracy. W końcu po prostu spełniam swoje ambicje poprzez kolory, aby stworzyć więcej inspiracji.