Kuba Chrobry

Urodziłem się i wychowałem w Krakowie, w Polsce. Moja babcia była malarką, rzeźbiarką i powieściopisarką. Była wrażliwa na piękno stworzenia Bożego i udało jej się zaszczepić ten rodzaj zainteresowania w moim młodym sercu. Mam nadzieję, że spotkam ją ponownie i nauczę się od niej więcej.

Dorosnąłem w trudnym środowisku, w którym znalazłem ulgę w sztuce. Próbowałem uchwycić kształty i formy, korzystając z dostępnych środków. To była moja terapia awaryjna, mały świat, który mogłem kontrolować i uczynić tak pięknym, jak chciałem. Mogłem wyrazić to, co czułem, a nawet moje marzenia.

Kiedy zacząłem starać się o moją przyszłą żonę, odkryliśmy, że sztuka była jedną z rzeczy, które nas łączyły. To była forma spędzania czasu, ale także coś, co będziemy robić razem na zawsze jako para.

W większości jestem samoukiem, ale czy to naprawdę prawda? Wszyscy uczymy się od największego i prawdziwego Artysty, Jehowy Boga. On stworzył podstawy przestrzeni, które wypełniamy wszelkiego rodzaju mediami. Wynalazł podstawy percepcji i dostarcza niekończącej się inspiracji. Rzeźbi góry z płynnej skały, starannie polerując je wiatrem przez wieki. Maluje dla nas nowy obraz każdego ranka i wieczoru, używając akwareli chmur. Za każdym razem, gdy nowe życie jest poczęte w łonie lub jajku, ma miejsce unikalny akt stworzenia. A jednak wszystko to prowadzi do doskonałej harmonii, która nigdy nie przestaje inspirować artystów wszystkich kultur. Wszyscy jesteśmy dziećmi bazgrzącymi na kartce papieru, którą On rozłożył przed nami dla naszej radości.

"Uczynił wszystko pięknym w swoim czasie. Włożył nawet wieczność w ich serce; jednak ludzkość nigdy nie odkryje dzieła, które prawdziwy Bóg uczynił od początku do końca."

—Kaznodziei 3:11

Obecnie mieszkamy w Warszawie i angażujemy się w sztukę, kiedy tylko znajdziemy czas i inspirację. Mamy tutaj wspaniałego nauczyciela sztuki i mamy nadzieję, że jesteśmy dobrymi uczniami :-)