Jana Cechova

Przez ponad połowę mojego życia nie wiedziałem, że jestem artystą lub pisarzem. Kreatywność żyła cicho we mnie, bezimienna i niewidoczna, czekając na moment, w którym byłem gotów słuchać. Kiedy w końcu się ujawniła, nie prosiła o pozwolenie - zmieniła wszystko.

Słowa zaczęły przychodzić, jakby zbierały się gdzieś poza czasem, cierpliwe i uporne. W tym, co wydawało się jednym oddechem, napisałem pięć książek, z których każda rozwijała się jak wspomnienie, a nie wynalazek. Historie nie pochodziły z wysiłku, lecz z poddania.

Wkrótce potem pojawiły się obrazy. Kolory, symbole i figury znalazły drogę do moich rąk poprzez malarstwo i ilustrację, a później w tworzeniu namacalnych obiektów artystycznych - kawałków, które niosą echa tego samego wewnętrznego języka co moje pisanie. Moja praca porusza się między światami: między tym, co widoczne, a tym, co odczuwalne, tym, co mówione, a tym, co odczuwane.

Tworzę z miejsca transformacji i zaufania, kierowany intuicją i zrozumieniem, że niektóre dary ujawniają się tylko wtedy, gdy dusza jest gotowa je przyjąć. Wierzę, że kreatywność to nie coś, czego się uczymy, ale coś, co pamiętamy.

Wciąż słucham. I wciąż się staję.