Catherine S. Wolff

Moglibyśmy woleć zapomnieć, jak bardzo sztuka może nas niepokoić.

Dla Catherine S. Wolff nie ma takiego pytania. Jej malarstwo nie ma na celu niepokoić ani uspokajać. To oddech, płaszczyzna istnienia, pozostawiająca ją w spokoju, słusznie.

Maluje surowo, tak jak oddycha: nic nie jest surowsze niż jej formy i tematy.

A jednak, podejdź do tej kobiety, jej śmiech, "enaurme" przetrwa.

Brak widocznego cierpienia czy żałosnych refrenów. Przychodzi i odchodzi, w prawdziwym życiu, lekka jak piórko.

Nie jej obrazy, które ukazują to, co nie mogłoby być inaczej, na stałe. Namalowane, ta głębia pracy, porusza niewypowiedzianą twarz i odsłania surowy i nagi materiał, rozebrany, nieprzetworzony. Jałowy seks i strach.

Z tego, co pędzel chwyta, można obawiać się najgorszego; ale to nigdy nie jest robione bez celu lub wstępu. Oznaczenie, idiosynkratyczne zdarzenie, wywołało to środowisko, skazane na śmierć, skazane na miłość.

Czy jakiś kochanek, może jakaś niesprawiedliwość zraniła ją? Wtedy Catherine S. Wolff szybko wyrówna rachunki, jak w pojedynku. Dual? Nie, jest tylko jednym kawałkiem, podczas gdy ci, których uderza, zostają skręceni. Negatywna aura emanująca z jej pracy powinna być zaskoczeniem! Jak bardzo intymne by to nie było dla niej, nie należy ich mylić: jej malarstwo jest oddzielne, bardziej złośliwe, bardziej odpowiedzialne za rzeczywistość.

Jednak istnieje połączenie: "Humor ". Humor w obliczu miłości, humor obok miłości. Śmiech pozwala jej podejść do tego seksu, którego nie wiemy, jak być świadkiem, nie będąc spluniętym w twarz, ugryzionym, wpatrzonym. Nasze poczucie poprawności zostanie uwolnione; ale Sztuka, wyprzedziła to. I przyjmuje to.

Wszechobecny, seks tej Sztuki, to nienawiść czy miłość? To przede wszystkim zachowanie działania, mające na celu to, co istotne: nagość. Ta nagość, która, mniejsza podstawa zgody, uchwyca prawdę. Czy jest sztuka bardziej naga niż ta? Zawieszenie czasu i płci. Czy relacja między mężczyznami a kobietami jest skazana na cierpienie? Kto się boi ?

"Kto się boi Catherine S. Wolff?"

Frédéric Amblard

Catherine Wolff urodziła się w 1969 roku.

Po klasycznym wykształceniu (Hypokhâgne et Khâgne, licencjat z archeologii, CAPES z historii i CAPES z historii sztuki), zwraca się ku studiom artystycznym: Certyfikat Przygotowawczy 1 i 2 MST z konserwacji-restauracji dóbr kultury, Paris-I oraz Ecole Nationale Supérieure des Beaux-Arts, warsztat Vélikovica.

Kontynuowała szkolenie jako malarka u Frédérica Amblarda.

Odbyła staże i sesje w różnych instytucjach kulturalnych (laboratoria konserwacji / UNESCO) i tworzyła kilka scen teatralnych dla Théâtre du Frêne, Plan Large i Vif Argent.

Mieszka, uczy i pracuje w Paryżu

Odkryj więcej o Catherine S.Wolff w naszej galerii