Anook Cléonne

Sposób, w jaki patrzymy na naturę, dotyczy znacznie bardziej tego, jak postrzegamy siebie, niż tworzenia obrazu samej natury. Natura nie jest świadoma siebie jako natury. Nasz obraz natury przede wszystkim wyraża, jak odnosimy się do natury. Odbija nasz obraz siebie, że tak powiem. To, jak postrzegamy siebie i jak odnosimy się do otaczającego nas świata, w dużej mierze determinuje, jak postrzegamy naturę w tym kontekście. jak pracuję Romantyczna „niemiecka” koncepcja natury nie jest tylko głównym tematem mojej pracy, ale także opieram swoją pracę na zaprojektowanych krajobrazach. Używam elementów z natury i krajobrazów jako metafor do interpretacji naszego miejsca w świecie i naszego do niego stosunku. Jako artysta uwielbiam zanurzać się w sytuacjach stworzonych przez ludzi, którzy są zmotywowani do współpracy przez wspólne poczucie konieczności lub troski. W kontekście mojego artystycznego skupienia obserwuję te organizacje i firmy jako mikrospołeczne krajobrazy. Pełne własnych konwencji, pisanych i niepisanych zasad. W moich rysunkach i rzeźbach badam doświadczenia, które napotykam w tych krajobrazach organizacyjnych. Badam skrzyżowania, boczne drogi, widok i pułapkę z punktu widzenia podróżnika, majsterkowicza, wędrowca, botanika, archeologa i ogrodnika. taksonomia zaufania: użytki zielone + przyczyny W ostatnich latach kryzys finansowy wzbudził moją ciekawość i zanurzyłem się w świat finansów, aby zbadać znaczenie zaufania. Pod tytułem „Taksonomia Zaufania; Użytki zielone i przyczyny” tworzę prace odzwierciedlające doświadczenia w miejscach takich jak Zuidas, dzielnica biznesowa w południowej Amsterdamie. W tych pracach użytki zielone, drzewa*, chwasty i podręczniki dla hodowców odgrywają znaczącą rolę. niebieska godzina Wnioski, które uzyskałem z Zuidas, stały się wstępem do mojego najnowszego projektu, Het Blauwe Uur (Niebieska Godzina). W tym projekcie tworzę rysunki dotyczące głównych punktów zwrotnych w naszym życiu. Na podstawie opowieści, które ludzie mi opowiadali o takich znaczących momentach, tłumaczę ich historie na krajobrazy. Krajobraz, który można odczytać jako nastroje. Nastroje, w których przestrzeń się pojawiła. Rozpalone przez zmianę. Ponieważ dążę do stworzenia przestrzeni, w której widz jest dosłownie prawie fizycznie przeniesiony, rozmiar moich rysunków znacznie się zwiększył. Podczas gdy wcześniej unikałem koloru w moich rysunkach, dokładnie dlatego, że kolor ma takie znaczenie, teraz celowo wykorzystuję element koloru, związany z emocjami, aby jeszcze bardziej podkreślić te zmiany w świadomości.