Rust and Ash

door Amin Ezazi · Zahedan, IR

In dit schilderij wilde ik experimenteren met een stijl die een beetje aan het impressionisme doet denken, maar met een digitale twist, bijna alsof ik impasto-technieken nabootste. Ik gebruikte dikke, gestructureerde penseelstreken om het veel diepte en beweging te geven. Het kleurenpalet bestaat voornamelijk uit diepe roodtinten, bruintinten en donkerrood, heel donker aan de onderkant, bijna zwart, en geleidelijk lichter wordend in deze roze-rode tinten in de rechterbovenhoek. Dat contrast geeft het stuk een soort vurig, bijna hels gloed. Het hoofdonderwerp is deze massieve, rotsachtige of bergachtige formatie van ingestorte torens die het hele doek domineert. Maar in plaats van scherpe, duidelijke rotsen liet ik de vormen draaien en vervagen, waardoor een soort rokerige, bewolkte sfeer ontstaat. Verborgen binnen al dat zijn deze spookachtige gezichten die niet duidelijk gedefinieerd zijn, meer als indrukken van gezichten alsof ze deel uitmaken van de rots zelf. Ze zien er versleten, verouderd, misschien zelfs getormenteerd uit. Hun uitdrukkingen zijn moeilijk te lezen, maar er is zeker een gevoel van lijden. Op de formatie schilderde ik deze lange, donkere figuren, ze zijn nauwelijks humanoïde, bijna skelettachtig. Ze zijn schaduwrijk en versmelten met de omgeving, alsof ze uit de berg komen of er weer in oplossen. Ze dragen bij aan de griezelige, anderewereldse sfeer die ik wilde bereiken. Er is een kleine hint van licht in de rechterbovenhoek, net genoeg om een breuk in de duisternis voor te stellen, misschien een vleugje hoop of ontsnapping, maar het is echt subtiel. De hele sfeer van het stuk is donker, mysterieus, een beetje verontrustend. Ik wilde dat het aanvoelde als een nachtmerrielandschap, ergens tussen de realiteit en een soort emotionele, psychologische ruimte vol isolatie, wanhoop en een vreemde, spookachtige stilte.