Soul's pouse

door Amin Ezazi · Zahedan, IR

In dit stuk wilde ik een rustige, emotionele intensiteit vastleggen, iets introspectiefs en sombers. Ik schilderde een eenzame figuur die op wat een rotsachtige heuvel of rand zou kunnen zijn, zat, met donkere, gedempte tonen om zijn isolatie te benadrukken. Hij is gewikkeld in een lange, zwaar uitziende jas die bijna zijn vorm opslokt. Ik hield het gezicht opzettelijk vaag — geen duidelijke kenmerken — zodat de emotie in plaats daarvan door de houding naar voren zou komen. Het gebogen hoofd, de stilstand… het is bedoeld om een moment van diepe droefheid of misschien stille reflectie voor te stellen. Achtergrond bestaat uit rozerode en purperachtige bruinen, waardoor het een soort schemerige twilight-gevoel krijgt. Ik voegde een grote, zacht gloeiende bol aan de lucht toe, soort van als een maan, maar weergegeven in zeer bleke witten en groenen om het donkere palet te contrasteren. Dat contrast geeft het stuk een subtiele spirituele of surrealistische energie, zonder te letterlijk te zijn. Ik gebruikte dikke penseelstreken en laagde de verf echt op — zoals in impasto-stijl — zodat het hele stuk textuur en bijna sculpturaal aanvoelt. Je kunt echt de beweging en druk in de streken zien, wat ik denk dat bijdraagt aan de sfeer. Al met al voelt het stuk rustig maar zwaar aan, als een momentopname van iemand die aan het eind van een lange dag in gedachten verloren is, of misschien aan de rand van een diepere innerlijke reis staat. Het is bedoeld om de kijker te laten afvragen over het verhaal van de figuur, wie hij is, wat hij heeft verloren, of waar hij op wacht.