Once upon a time

door Frank Selen · Tegelen, NL

Er was eens een tijd voor de tijd. Een ruimte die nog niet gevormd is door grenzen, geschiedenissen of menselijke verhalen. Waar de stilte dreef — niets vragend, niets eisend, niets verliezend. Een oertijd van het heelal — voor conflict, voor oorlog, voor oordeel. Een kern van pure bestaan, waar vrede niet bevochten hoefde te worden, maar gewoon was. Kleur, beweging en mist suggereren geen plaats, maar een staat van bewustzijn. Misschien een herinnering, of een droom van wat ooit was — en misschien op een dag terugkomt. Misschien komt die tijd van vrede weer. Wanneer stemmen stilvallen, verlangens vervagen en het geluid van sentient leven oplost in de leegte. Perfecte stilte bestaat misschien niet met ons — maar misschien ondanks ons. In een wereld vol lawaai en onrust vraagt het doek stilletjes: Wat blijft er over als we alles loslaten wat ons scheidt? Misschien alleen kleur, vorm, licht — en een uitgestrekt, ademend niets dat op de een of andere manier aanvoelt als thuiskomen.