Wooden Chair

door Amin Ezazi · Zahedan, IR

Deze is erg rustig en minimaal, gewoon een eenvoudige houten stoel in een zacht verlichte kamer. Ik plaatste de stoel in de onderste helft van de compositie, wat het een sterke aanwezigheid geeft, maar het is niet overdreven gedetailleerd. Het is meer een silhouet, geschilderd in donkere tinten — voornamelijk verbrand oranje en bruin — tegen een lichter, warmere achtergrond. Achtergrond moest dromerig aanvoelen, bijna als een vervaagd geheugen. Ik gebruikte gedempte roodtinten, perziken en zachte oranje, allemaal gemengd met vage penseelstreken. Er is een hint van bleekgeel en beige in het bovenste midden, als een zachte lichtbron, niet direct of hard, maar diffuus, als zonlicht dat door stoffige lucht filtert. Als je goed kijkt, hint het bovenste deel van het schilderij naar vormen die bladeren of verre bladeren zouden kunnen zijn, niet letterlijk bedoeld, maar meer als de indruk van iets natuurlijks, net nauwelijks aanwezig in de atmosfeer. Die vormen zijn geschilderd in bleke rozen- en perziktonen, wat bijdraagt aan het gevoel van zachtheid. Waar ik hier naar streefde was niet echt de stoel zelf, maar de sfeer eromheen. Een gevoel van stilstand, eenzaamheid en zachte warmte. Er zijn geen scherpe lijnen of rigide vormen, alleen kleur, textuur en het gevoel dat je in een rustige kamer bent met een verhaal dat al is gebeurd of nog niet is begonnen. Het moet kalm, introspectief en misschien net een beetje nostalgisch aanvoelen.