A Dance Without Questions

door Maryam Shokoohi · Den Haag, NL

In de weide, een gele tulp, zijn gezicht vol van het lachen van de wind, danste tussen het gras. En op de rotsachtige top, een rode tulp, alleen, bloeide in de omhelzing van steen en stilte. Een passerende bries fluisterde: Wie maakte de grond van de weide zo zacht? Wie gaf de berg zijn zware deel? Waarom blijft de een onbeschermd, en de ander gewiegd in overvloed? Als kind… geloofde ik dat wat zeldzaam is meer waard is. Dat wat alleen is meer liefde verdient. Vandaag, in de weide van het leven, sta ik soms in het veld, soms op de heuvel, en vraag ik mezelf af: Welke hand begon dit stille spel? Is er gerechtigheid? Of heeft louter toeval elke bloem op zijn stukje aarde verstrooid? Misschien… misschien is het genoeg, simply, om naar de zon te draaien, zoals de tulpen, zonder vragen, en in de bries, zonder rekening, te bloeien— en te dansen: