He is no longer there, but I still fill him

door Gela Mikava · T'bilisi, GE

Gemengde media op katoen uit de Sovjetperiode. Dit werk behandelt post-socialistisch trauma - de aanhoudende psychologische ruimte die achterblijft in de nasleep van afwezigheid, die de tijd niet kan neutraliseren. De gelaagdheid van tekstfragmenten en expressieve verf creëert een gebroken structuur van geheugen, waar emotie probeert de leegte van een verdwenen of verloren identiteit te vullen. Het gebruik van katoen uit de Sovjetperiode heeft niet alleen materieel belang, maar ook symbolisch gewicht - het dient als een huid van het verleden waarop het nieuwe tijdperk nog steeds opnieuw wordt getekend. De vage figuur, de rauwe rode onderlaag en de zichtbare wortelachtige lijnen vormen een visuele metafoor voor geërfde pijn en het onopgeloste gewicht van herinnering.