Abstracted face in Blue

door Gela Mikava · T'bilisi, GE

In dit schilderij verken ik de langzame uitwissing van identiteit onder het gewicht van geërfde stilte. Het gezicht, nauwelijks zichtbaar en ondergedompeld in veeglagen van blauw en brandende huidskleuren, wordt een spook van het zelf - een figuur die noch volledig aanwezig noch volledig verdwenen is. Het is een portret van iemand die is geboren in een verhaal dat ze niet hebben gekozen, vervagend tussen de lijnen van herinnering en vergetelheid. De gestreepte textiel onderaan is niet decoratief. Het is een fragment van post-socialistische materiële cultuur, een versleten relikwie van het huiselijke leven - star, mannelijk, institutioneel. Het staat in gewelddadig contrast met de abstracte ontbinding hierboven en vormt een visuele grens tussen controle en instorting. Dit werk maakt deel uit van een doorlopende onderzoek naar post-socialistische straling - het stille, resterende trauma dat aanhoudt in lichamen, objecten en gebaren. Het vraagt: Wie zijn we, wanneer het verleden niet meer spreekt maar nog steeds de vorm dicteert?