Walking away

door Amin Ezazi · Zahedan, IR

Dit schilderij komt voort uit een plek van stille reflectie. Ik gebruikte een schilderachtige, textuurachtige benadering, dikke, zichtbare penseelstreken die het een bijna impressionistisch gevoel geven. Het palet is opzettelijk donker en somber, met diepe paarse, zwarte en gedempte rode tinten die de basis van de scène vormen. In het midden is er een enkele figuur die van achteren te zien is, langzaam wegwandelt. Ik gaf haar kort donker haar en een lange, vloeiende kledingstuk dat bijna in de omringende schaduwen verdwijnt. Haar vorm is iets vervaagd, wat opzettelijk was. Ik wilde dat het meer als een herinnering of een droom aanvoelde dan als een moment dat in de tijd is bevroren. Het landschap om haar heen is dramatisch, bergachtige vormen aan beide zijden die een beetje dichtslibben, waardoor deze smalle doorgang ontstaat. De grond eronder voelt donker en reflecterend aan, misschien water, misschien gewoon glanzende aarde, subtiel de roze-rode tinten van boven opvangen. En dan is er de lucht, daar wilde ik dat het oog van de kijker op zou vallen. Ik gebruikte een gedurfde, bijna surrealistische roze-rode tint, gelaagd met wolken en nevel om het die dromerige kwaliteit te geven. In het midden ervan is er een heldere, bleke cirkel, misschien is het een zon, misschien een maan. Ik liet het opzettelijk vaag. Ik vond het idee leuk van iets hemels dat de figuur vooruit leidt of misschien gewoon stil toekijkt. De hele sfeer is bedoeld om mysterieus te voelen, zelfs een beetje melancholisch. De eenzame figuur, de vreemde gloeiende lucht, de schaduwen, het is als een reis naar het onbekende. Niet per se verdrietig, maar zeker reflectief. Ik wilde dat het schilderij open eindigde, alsof het deel uitmaakt van een verhaal dat je kunt aanvoelen maar nooit volledig kunt begrijpen. De textuur, vooral met het impasto-effect, helpt om het fysiek en emotioneel aan te laten voelen, alsof je het kunt aanraken en het gewicht ervan kunt voelen. Voor mij gaat dit stuk over die stille momenten wanneer je op weg bent naar iets onzekers, en alles wat je hebt is het pad voor je en je eigen gedachten.