The story of the rhinoceros

door Zhao Yongchang · Hangzhou, CN

Een toevallige reis naar een safaripark bracht me terug om me te concentreren op deze wezens in het echte leven. Een van de meest indrukwekkende is een Afrikaanse neushoorn, die roerloos op de grond lag, niet ver van mij, en zijn stevige en unieke vorm trok mijn aandacht diep aan. De geboorte van dit dierenbeeld ging door een langzaam, iteratief proces van herziening en aanpassing. Gedurende deze periode veranderden mijn ideeën en uitdrukkingsmiddelen voortdurend, en de sculpturale taal begon zich te richten op traditionele lineaire vormen, in een poging een oosterse stijl van vrijhandig belang na te streven. Toen het uiteindelijk werd geïmplementeerd in een figuratieve neushoornafbeelding, was hij heel anders dan wat ik in het begin zag en wilde doen. Misschien is dit soort experimenteren en onzekerheid de grootste vreugde voor een beginnende creator. De gemoedstoestand op dat moment zorgde ervoor dat ik het dierenbeeld in mijn hand scheidde van het echte leven. Ik probeerde met bewondering met hem te praten en stelde me voor dat hij een eenzame held was die een tijdelijke pauze nam. Iedereen heeft een eenhoorn in hun hart. Zijn gigantische hoorn is een teken van kracht en verdienste, hij is krachtig en onoverwinnelijk, en tegelijkertijd is hij een sterveling. Hij gaat die wereldse krachten, oud en nieuw, uitdagen, degenen die irrationeel en conformistisch zijn. De krachtigste kracht wordt niet gebruikt om aan te vallen, maar is een impliciete explosieve kracht, een soort aangeboren waardigheid en kracht.