
And where is the Countess?
door Bert Hermans · Gouda, NL
| Categorie | Painting |
| Jaar | 2020 |
| Afmetingen | 80 × 60 × 2 cm |
| Materiaal | Oil on canvas |
| Prijs | €3,445 |
Het schilderij toont de Beethovenzaal van La Redoute nabij Bonn. De Redoute in Bad Godesberg, nu onderdeel van Bonn, Noord-Rijnland-Westfalen, Duitsland, is een zaal die in 1792 werd geopend voor feestelijke gelegenheden aan het hof van aartshertog Maximiliaan Frans van Oostenrijk. Toen Bonn van 1949 tot 1990 regeringszetel van de Bondsrepubliek Duitsland was, werden daar staatsrecepties gehouden. Tegenwoordig wordt het beschermde historische gebouw gebruikt voor evenementen. De Redoute is gebouwd in neoclassicistische stijl vanaf 1790, ontworpen door Martin Leydel. Na opening in 1792 was het een venue voor elegante dansfeesten, theatervoorstellingen, opera, ballet en concerten van het hoforkest, met Ludwig van Beethoven als violist en pianist. In 1792 speelde Beethoven voor Joseph Haydn, en zij planden dat Beethoven naar Wenen zou gaan om leerling van Haydn te worden. In het schilderij wandelt de jonge Beethoven de zaal binnen die later naar hem zou worden genoemd, op zoek naar zijn geliefde: "Wo ist die Gräfin?" In de linkerhoek van het schilderij staat een kleiner schilderij op een ezel. Dit is een portret van Giulietta Guicciardi. Beethoven, 31 jaar oud, droeg zijn Mondscheinsonate op aan deze 16-jarige gravin, zijn leerling van wie hij verliefd was geworden. Aanvankelijk had hij een ander werk voor ogen, maar dat bleek vergeven. En dus selecteerde Beethoven een bestaand stuk voor Guicciardi. Op de titelpagina liet hij "Sonata quasi una fantasia" boven haar naam drukken. Dit bleek perfect aan te sluiten bij het karakter van deze muziek, want Beethoven stimuleerde de verbeelding – vooral met die openingsmaat. In een brief noemde de componist zijn jonge leerling "een betoverend meisje." Hun ontmoeting beëindigde een donkere periode voor hem. "Mijn leven is weer aangenaam," schreef hij. "Ik kom er weer onder de mensen. Je kunt je nauwelijks voorstellen hoe eenzaam en bedroefd mijn bestaan de afgelopen twee jaar is geweest. Deze verandering werd veroorzaakt door een lieftallig meisje dat van mij houdt en van wie ik hou. Na twee jaar geniet ik weer van momenten van gelukzaligheid, en voor het eerst voel ik dat een huwelijk mij gelukkig zou maken, maar helaas ben ik niet van haar stand en ik kan nu zeker niet trouwen." Uiteindelijk zou er nooit een Mevrouw Beethoven zijn. Guicciardi verloofd zich een jaar later met een graaf en vertrok naar Napels.
Interesse in dit werk?
Berichten worden eerst gescreend — zo beschermen we kunstenaars tegen spam en oplichting.