Huge XXL painting angel shape diaphane by KLOSKA

door Kloska Ovidiu · Focșani, RO

uit DE BOEK VAN ENGELEN serie : " De wachtende Compositie 208 " grote acryl op canvas canvas grootte: 130 x 130 cm (52 x 52 inch) / randen zijn donker geschilderd / vernis In Europese landen zal ik het schilderij opgerekt en klaar om op te hangen verzenden ...buiten Europa kan het schilderij alleen gerold in een plastic buis voor betere bescherming worden verzonden. Dank je ! Kloska ‘ s engelen zijn een verbluffende compositie rond het thema van engel gezien als een licht vibrerende energie met menselijke vorm. Zijn schilderijen met zo'n originele benadering zijn absoluut verbluffend, de kijker op een zachte manier leidend naar een diepe meditatie over onze menselijke spirituele toestand. DE TOP VAN DE ENGELEN … Ovidiu Kloska, een technicus, laat zijn beroep niet aan het licht komen. Zijn aanwezigheid is perfect gevormd en hij staat open voor substantiële en onconventionele dialoog. Hij is zowel een schilder als een dichter. Vanuit een ander perspectief kan het rationalisme dat door de techniek wordt geïmpliceerd alleen worden gevonden wanneer hij op internet navigeert en zijn e-mails ondertekent met de opwindende formule IK BEN KLOSKA. Verder hebben we te maken met een vrije geest, open naar de lucht van fantasie, waar de aanwezigheid van gladiatorengelen heerst over lucide slapeloosheid en de transformatie in ongebruikelijke schilderijen. De oefening en de uitvoering in moderne technieken van reclameontwerp hebben hem reputatie gebracht en dit alles is veranderd in de promotor van schilderkunst. Eigenlijk, een dichter verkleed als een schilder, wil Ovidiu KLOSKA de moderne mens een andere manier van verbeelden voorstellen, op een manier dat de gemeenschappelijke elementen van traditionele schilderkunst geen plaats meer kunnen vinden. Hij verwerpt de klassiekers niet, maar hij vereert ze ook niet met eindeloze toewijding. Hij voelt, in alles, net als een vrij man. Zijn persoonlijke stempel op elk beeld komt voort uit dit alles en richt zich bijna volledig alleen op een specifiek abstract concept. Zijn show in Focsani leek op de perfectie van initiatie in angiology, de aanwezigheid van de engelen en hun levens gericht op het ineffable, om mentaal te vervreemden van de zwaartekracht. Hier komt het idee van de engel vandaan, vanuit een theologisch en artistiek perspectief. Hij is niet geïnteresseerd in zinloze eindeloze discussies over het genre van engelen, net als de vorige, maar alleen in de populatie van engelen die in het interval leven. Het interval is eigenlijk de ruimte tussen God binnenin ons en God buiten ons. Onze beschermengel wordt het dominante element van het schilderij, in verschillende situaties. Kloska’s gloses over het onderwerp zijn origineel en leiden tot slapeloosheid. Meestal die van de geest die wordt opgeroepen uit overeengekomen conventies om een andere manier van onderhandelen met het heilige en het eeuwige voor te stellen. Geanimeerde geest door onoplosbare vragen, gaat hij diep met elk stuk op de landen van illusies. Hij geeft geen zinnen, hij nodigt ons gewoon uit voor reizen in de vluchtige zones van fictie en mysterie. Kloska begint nooit te vergeten waar hij begint en hij remt zichzelf niet af om te bevestigen dat hij soms wordt gekruist door de verleidingen van de delirium. Hij spreekt met engelen. In een compositie met een aspect van barokke unplaite van zeer goed gearticuleerde weelderige lijnen, roept hij de herinnering op om een mogelijke dialoog met de Beschermengel voor te stellen. De vragen klinken echt, de antwoorden zijn dubbelzinnig. De spanning van het beeld associeert kwetsbare harnassen en cherub diaphans in een spektakel waar de trompetten klinken en een mogelijke apocalyps spellen. De chromatiek dwingt zichzelf met kostbare Rembrandtiaanse associaties maar ook met luid grijze metalen articulaties. In "de eerste fotosessie van een beschermengel" worden de zware harnassen een mogelijke last, fragiele karkassen waar, in feite, het geloof leeft. Andere keren veronderstelt het spectrum van ondoordringbare nachten ernstige kleurassociaties. zelfs begrafenis in bacovian sleutel terwijl het orgiastische feest van samenkomst de verwoestende lucht van ketterij heeft. De verhouding tussen de donkere kleuren en de cluster van gouden gele glitters die de lucht van composities inunderen, vestigt de aandacht op het kosmische paar van licht en donker. De bruisende fantasie, de nachtelijke weerklank van de poëzie, zoals de schilder zei, versterkt de sonoriteit van de chromatiek en vermenigvuldigt de dramatische ontwikkeling van de vormen in de grafische ruimte. Niet bij toevallige kans hoort Ovidiu Kloska de muziek van sferen en ziet hij engelen. De vertaling tussen het reële en het imaginaire, tussen de vorm en het gebaar dat is ontdaan van de dwang van de autoriteit van de traditie, maakt dat de schilder de ruimte opnieuw uitvindt vanuit het perspectief van een tijd die alleen wordt geanimeerd door het flapperen van de vleugels van de engel die in de zonde valt. Substantiële plastische opmerkingen over zo'n thema bewijzen de configuratie van een visie, een implementatie van een stijl. Dus, ons toevoegend aan zijn onvermoeibare introspectieve gedachte, maar ook aan zijn poëtische visionaire uiting, denk ik dat we echt te maken hebben met een echte ware creator. Daar kunnen we zeggen, is een geest die over onze burgerlijke verzoening met onszelf waakt ...