In the Prison of Self

door Maryam Shokoohi · Den Haag, NL

In de gevangenis van het zelf De zee is grenzeloos. Kleuren draaien, de golven zingen van vrijheid, en in het hart van deze oneindigheid danst een kleine, felrode vis — rusteloos, zoekend, vol verlangen. Toch, hoe verder hij zwemt, hoe dieper hij zinkt in een onzichtbare gevangenis. Een gevangenis die niet van water of glas is gemaakt, maar van zichzelf — van zijn eigen angsten, illusies en de onzichtbare muren die hij binnenin heeft voortgebracht. Het lichaam van de vis neemt de vorm aan van een kom; het draait in zichzelf, gevangen in de draaikolk van zijn eigen maken. En zijn wij mensen niet hetzelfde? Drijvend in onze innerlijke zeeën, gebonden door muren die wij zelf hebben gebouwd? Met een hart dat nog klopt van passie en hoop, maar eindeloos cirkelt binnen de gevangenis van het zelf. De diepe blauwtinten fluisteren van de oceaan; de vurige roden, de verlangende geest van het leven; en de gouden strepen — een zwakke glans van hoop die nog steeds straalt. Dit stuk is een stille vraag aan de kijker: Zie je je eigen gevangenis? Durf je het te breken? Heb je de moed om jezelf vrij te laten drijven in je eigen uitgestrektheid? “In de gevangenis van het zelf” is een reis in de diepten van de menselijke ziel; een confrontatie met de grenzen die binnenin liggen. Misschien ligt ware vrijheid in het omarmen van beide: de zee en de gevangenis, samen.