Sandro Cocco

Na jaren van observeren en tekenen vanuit de natuur (modellen, stillevens, interieurs, landschappen), was ik op zoek naar een werkwijze die een avontuur voor mezelf kon behouden en me verraste met mijn eigen werk.

Ik ontdekte de techniek van 'écriture automatique' (automatisch tekenen) in 1996. Mijn werkwijze is als volgt: ik begin direct op een leeg vel papier te tekenen met Indiase inkt (zonder een schets in potlood). Ik begin een paar lijnen te tekenen. Ik bepaal ergens op het papier een vorm. En deze vorm dicteert me wat ik verder moet tekenen om de compositie 'in balans' te houden. Ik heb geen plan, ik weet niet wat er gaat verschijnen. Dat is precies de gemoedstoestand die ik wil of nodig heb om te creëren. Ik begon mijn abstracte 'Amorphous' serie in 1996 met deze methode.

In 2005 bezocht ik een vriend en ontdekte een surrealistisch schilderij op zijn muur dat me herinnerde aan de werken van de schilder Giorgio de Chirico. Het gebruik van symbolen in dit schilderij nodigde me uit om de serie 'Imaginary Rooms' te beginnen waarin ik voor het eerst visueel herkenbare elementen gebruik in de hoop meer te kunnen communiceren met de kijker. Maar mijn werkwijze bleef hetzelfde. Alle 'Imaginary Rooms' zijn gemaakt met dezelfde techniek van 'écriture automatique'. Ik hoop dat je mijn werk met je eigen verbeelding kunt binnengaan en je een moment van visueel plezier, droom of contemplatie kunt geven.

Geboren, Antwerpen (1973). Zijn vader was van Italiaanse afkomst (Sardinië) en zijn moeder was Belgisch. Hij begon zijn kunstopleiding met een jaar studeren Illustratie (1993) waar hij de basis technieken leerde. Maar hij koos ervoor om het volgende jaar (1994) Schilderkunst te studeren omdat hij zijn persoonlijke expressie wilde verkennen. Tijdens zijn schilderstudies (1994-1998), tekende hij de eerste twee jaar voornamelijk vanuit observatie: figuurtekenen, stillevens, interieurs. Tijdens het tweede jaar van figuurtekenen begon hij zonder naar het papier te kijken te tekenen (blind tekenen). Dit was de impuls om in het derde jaar 'zijn eigen' werk te gaan maken. Dit is het moment (1996) waarop hij begon met het maken van abstracte 'Amorphous' tekeningen. Dit zijn tekeningen waarin hij de perceptie van de werkelijkheid achter zich laat om zijn eigen innerlijke vormwereld te ontdekken. Dit op basis van de techniek 'écriture automatique' die vaak door de surrealisten werd gebruikt. Na het maken van tekeningen en schilderijen met 'Amorphous' vormen, voelde hij de behoefte om die vormen in andere media te creëren, wat zich manifesteerde in drukken, sculpturen, installaties, fotografie en video's. In het vierde jaar (1998) wilde hij het verhaal verkennen en dit resulteerde in twintig digitale fotocollages. Drie jaar lang bleef hij fotocollages maken (1999-2001). Dat is de reden waarom hij besloot om Comics te studeren (2001-2003). Hij maakte een biografische graphic novel en publiceerde een paar korte verhalen in een paar tijdschriften, maar hij voelde de drang om weer 'vrije' kunstwerken te creëren zonder enige beperkingen van expressie. Dus begon hij in 2004 weer abstracte 'Amorphous' tekeningen te maken in 'écriture automatique'. Totdat hij in november 2005 een vriend bezocht die een surrealistisch schilderij in zijn muur had. Het gebruik van symbolen in dat schilderij nodigde hem uit om zijn serie 'Imaginary Rooms' te beginnen waarin hij figuurlijk herkenbare motieven gebruikt. Voor hem is het eigenlijk een soort dagboek in 'écriture automatique' waarin hij hoopt te communiceren met de kijker. Vorig december (2021) begon hij een nieuwe serie die hij de 'Head' serie noemt. Hij zou graag werken willen creëren om over na te denken.