Norris Yim

Geheugenverlies, verwarring, ongebalanceerd leven. Wanneer je kijkt maar niet kunt zien. Denken zonder verbeelding, leven zonder ziel. Hoe meer multitasking, hoe minder details definiëren, vooral in gezichten of herinneringen van binnen, zelfs als de omtrek gedefinieerd is. Dit schilderij toont het proces van vergeten en gedachten net buiten bereik. "Het is een gezicht voor me, maar ik kan niet precies aanwijzen wat het is."

Met de gemengde verven meer poëzie creëren met een eenzame in portret. Een abstract schilderij (meestal portret) maken met verschillende diktes van de kleuren, om het kapitalisme en hypocriet leven te ingratiëren, mensen die hun oorspronkelijke uiterlijk begraven om te overleven, en nieuwe gezichten vervangen de oude, zelfs het gebruik van zware make-up wordt een nieuwe zelf-vergetende zelf, met hypocrisie en angst voor het leven. Het heeft een reeks abstracte portretten voortgebracht die de medelijden en verdriet van de samenleving uitdrukken.

Die abstracte pigmenten vertegenwoordigen mijn donkere kant en stemming die de basis van het werk vormt.

Schilderen is puur een middel van zelfpresentatie, een proces van het transformeren van mijn observatie van anderen en het internaliseren ervan als creatieve inspiratie. Mijn eigen spirituele voldoening zoeken met poëzie. De zelfexpressie is vaak getint met eenzaamheid.

Observatie. Geheugen. Verbeelding. Dit zijn de belangrijkste aspecten van mijn werk. Uiteindelijk gewoon mijn ambitie vervullen door kleuren om meer inspiratie te creëren.