GD Giuseppe Dorazio

"Ik denk dat ik sinds ik een kind was, luisterend naar de viool van mijn grootmoeder, spelend tussen de sculpturen van mijn grootvader, begon ik mijn creativiteit en nieuwsgierigheid te ontwikkelen. "Ik herinner me dat ik als kind mijn grootvader vroeg om een speelgoedauto als cadeau, hij gaf me een klei baksteen en hij zei: ‘je kunt alle auto's maken die je wilt!’ Ik was echt teleurgesteld. Terugdenkend aan die episodes nu, glimlach ik en ik geloof ook dat mijn carrière in die jaren begon.

Ik ben altijd diep betrokken geweest bij kunst. Mijn moeder, ook een kunstenaar en kunstlerares, heeft me altijd aangemoedigd om te durven en gebruikt alle soorten materialen en kleuren, om kunstenaars, tentoonstellingen en musea met een nieuwsgierige in plaats van een kritische blik bij te wonen, gaf me een gids en stelde me in staat te begrijpen dat de loyale confrontaties zonder oordeel een van de sleutelbegrippen van kunst voor de kunstenaar zijn.

Een paar jaar geleden verliet ik mijn werk als interieurontwerper om me voornamelijk aan de kunsten te wijden. Dit is waar ik de meeste voldoening en vrijheid vind om mezelf uit te drukken.

Ik verhuisde naar Londen en huurde een studio met andere kunstenaars, wat me geweldige exposure en leren bood.

Ik ben ervan overtuigd dat voortdurende research, nooit het gevoel hebben volledig aangekomen te zijn, de experimentatie, durven, een pad is dat een begin heeft maar nooit een einde zal hebben.

Voor mij is dat de ware essentie van kunst, altijd veranderend en evoluerend zonder einde"