Previous
Next
1920
  • About the work

  • About the artist

…Het lijkt een schouwspel uit Engeland, maar niets is minder waar..

Slipjacht vanuit boerderij Welgelegen in Harich | Gaasterland

Jagen achter de meute is niet alleen een sport, het is ook een traditie met een rijk verleden. Frankrijk wordt wel als bakermat van de jacht achter de meute gezien. De slipjacht zoals de Jachtvereniging Soestdijk die beoefent vertoont echter de meeste gelijkenis met foxhunting, zoals dat sinds het midden van de achttiende eeuw in Engeland wordt bedreven. In Nederland beoefenen we een geraffineerde imitatie: de slipjacht.

De slipjacht is een nabootsing van de oude traditie van de parforce jacht. Een gedisciplineerde grote groep van Engelse foxhounds, de meute, volgt in het buitengebied in Nederland, hier in Gaasterland, een door sliptrekkers gemaakt kunstmatig vossenspoor van enkele kilometers. De zogenaamde Master Huntsman leidt de slipjacht, waarbij hij wordt geassisteerd door enkele geoefende ruiters en amazones. Zij worden op enige afstand gevolgd door deelnemers, gekleed in klassiek ruitertenue. De honden en paarden worden het hele jaar door getraind en daags voor de jacht wordt gekeken of ze in goede conditie zijn voor de slipjacht.

Het spoor leidt de meute, de equipage en de ruiters door het lokale landschap, zoals een vos dat ook zou doen, waarbij ze natuurlijke hindernissen moeten overwinnen zoals greppels, omgevallen bomen, sloten en heggen. Het traject wordt vooraf in nauw overleg met landeigenaren en -gebruikers vastgesteld, waarbij er rekening wordt gehouden met de aanwezige flora en fauna. Een slipjacht bestaat uit drie runs van zeven kilometer, met een rust tussen de runs om op adem te komen. Na de derde run krijgen de honden als beloning een koeienpens. Daarna wordt de jacht afgesloten met het spelen van jachthoornmuziek.
Schilderen met fotografie

Ik gebruik mijn fotocamera zoals een kunstschilder verf of pastel gebruikt. We kunnen ons natuurgetrouw aan de waarneming houden maar hebben ook de mogelijkheid om naar eigen inzicht een geheel eigen beeldende voorstelling te creëren. En dat laatste doe ik het allerliefst; verschillende elementen voor de betekenis of compositie combineren tot iets nieuws. Iets wat niet in één shot te maken is omdat het überhaupt niet bestaat of gemaakt of geregeld kan worden. Ik wil het beeld echt creëren en opbouwen.

Mijn werk is soms surrealistisch en een andere keer hyperrealistisch en zou het in principe kunnen bestaan of mogelijk zijn geweest om zoiets te fotograferen maar is het toch een tikkeltje vervreemdend. Wat het witte doek voor de kunstschilder is, is bij mij een digitaal vlak. Het lijkt daar mee te beginnen maar daarvóór is al héél wat vooraf gegaan…

Het begint met ideeën en schetsen
Na het idee volgt een uitgebreid onderzoek naar het onderwerp maar ook de zoektochten naar de juiste beeldelementen: locaties, voorwerpen, modellen, kleding, weertype, jaargetij en ideale tijdstippen van fotografie. Soms moeten voorwerpen of kleding speciaal gemaakt of omgebouwd worden of moet ik wachten op de winter omdat dan bijvoorbeeld de knotwilgen worden gesnoeid die mij het zicht belemmeren of juist de zomer omdat alleen dán de zon hoog genoeg komt te staan om het stukje gebouw wat ik nodig heb in het juiste licht te zetten.

Beetje bij beetje regel, regisseer en fotografeer ik alle elementen en componeer en boetseer ik het beeld op. Het proces van idee naar eindbeeld kan weken, maanden, maar ook jaren in beslag nemen. Dit is, en ik ben, afhankelijk van veel factoren. Daarom produceer ik maar een aantal beelden per jaar. Bij een serie duurt het al helemaal erg lang voordat ik met nieuw werk naar buiten kom.


Identiteit, historie en natuur
Mijn werken zijn kleine zoektochten naar verbinding van tijd en ruimte. Van heden, verleden maar ook toekomst en de onderliggende invloed op elkaar. Ik leg vast wat verdwijnt of verandert en voeg het eeuwige toe van plaatselijk overgeleverde verhalen. Vaak levert één beeld van mij meerdere verhalen en bestaat letterlijk en figuurlijk uit verschillende lagen.

Mijn beelden roepen vaak een gevoel van sentiment op, een verlangen naar schoonheid en een diep menselijk gevoel voor alles wat van waarde is. Ik laat met mijn fotobeelden zien hoe het was of heeft kunnen zijn maar ook wat er nu nog is en hoe het kan worden. Dat we best mogen koesteren wat er is en mogen en kunnen stilstaan en leren van wat is geweest maar ook wat er nu (nog) is. Wat jezelf kan veranderen en van waarde vindt.

Ik wil de kijker graag meenemen in míjn kijk op de wereld, mijn passie, fascinatie en verhalen en dat men bewust of onbewust, iets, een gevoel, een boodschap of herkenning uit mijn beelden haalt en even stil staat, kijkt en wegdroomt.

____________________________________________________

Maartje Roos (1986), doesn’t take pictures, she creates images.

Her narrative images are all manifestations of creating her own reality. This makes her demand the utmost of her creativity. An image always starts with a picture in her head. That picture will be transferred into a photo. This is not only a matter of quickly taking a photo; it is a long term process in which she is in charge of everything. Research, location, models, clothing, lighting, shooting and editing are all part of the process. She creates one photo out of multiple photos, using the digital palette and her ability to empathize. She adds and omits, balancing on directing, registering and composing a photo. In the end all that remains is her image. An intens and very detailed image of what once might have been.

Reality and fantasy.

Her work seems to be a photographic answer to the painting of the Old Masters, in which identity, nature and history are recurring subjects.

A painter can keep on painting, for example a landscape, to reality but can also add or omit parts. This determines the meaning and composition of the painting, or in this case the photo image of Maartje. Composing various picture elements (she always arrange, photograph and edit everything by her self) Maartje Roos can put a unique work and tell her own story.
Her images are all small quests for the connection between present and past and for the influence of that past on the present time. She determines how certain people, buildings, and other things looked like in their heyday and asks herself what effect it has had on the world of today.

“I want to take the viewer into my world, my passion, fascination and stories and I hope that people consciously or unconsciously get something, a feeling, a message or recognition from my images and stand still, look and dream away.”

Specifications

PublisherMaartje Roos
Certificate of authenticityIncluded
Condition/detailsGood
SignatureIncluded